Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leed, dat zy in zich voelde? En tevens een belofte, een troost, by het als in duisternis voortgaan, dat God's hand haar leiden zou ?...

Zij wist niet, hoe lang hierover te hebben nagedacht, maar, den volgenden morgen, bij het binnentreden in de eetzaal, waar nog slechts voor haar alleen gedekt stond, merkte zij, dat het vroegochtend moest geweest zyn, toen zy hare legerstede had opgezocht.

Helder en vroolijk bescheen de zon nu het sneeuwlandschap, dat tintelde van licht en leven. Olga zag, door het opgeschoven raam tegenover haar, het druk gedoe der menschen op de plaats en, verder af, de veulens, die jolig over het erf omhuppelden bij de moeder beesten.

Het was toch heerlijk, weder op Nicolskoé te zijn!

Onstuimig, met een omhelzing, begroette het meisje Mademoiselle, die warme koffie bracht. Zij gebruikte haastig het ontbijt, om naar buiten te kunnen gaan en te spreken met haar vader, dien zij, had Bons gezegd, in de stallen vinden zou.

In blijde stemming volgde zij, vlug voort, den weg erheen.

„Nu voel ik mij gelukkig!" klonk het opeens van hare lippen, zacht.

En dan:

„Zal ik nog dikwijls dit herhalen kunnen?"

„Hoeveel maal ?...."

In de stallen, ontmoette zy haar vader. Ily sprak met den koetsier Vasili, die zijn meester zeer veel te vertellen had over hetgeen in diens afwezigheid met de aan hem toevertrouwde viervoeters was gebeurd. Op dit oogenblik, scheen het, had hij voor haar geen tyd; dies ging zy, na het beantwoorden van zijn handkus, bloemen plukken in de kassen en daarop het kerkhof van Nicolskoé bezoeken, zooals zij, thuis zijnde, te doen gewoon was. Het lag liefelijk en stil op een heuvel, beplant en bijkans geheel omringd door hooge dennen, sparren en larixboomen, zoodat het er ook 's winters, groen was. Benedenlangs stroomde de rivier, waarin nu ijsschollen dreven; en tusschen de boomen door schemerden fyngetinte vergezichtjes; hier een kerkje met wat kleine gebouwen er om heen, daar eenige pachthoeven, iets verder laaghout tusschen de velden en akkers.

Een omheining van struikgewas scheidde de rustplaats der over-

Sluiten