Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tot het volle besef hiervan gekomen zijn, een offer wordt aan plicht, en algemeene menschenliefde. En velen van hen nemen deel aan groot, uitgebreid zendelingswerk. Dit is tegen mijn gevoelen van menschenmin. Men behoeft slechts rond te zien, om op te merken, dat wij de armen steeds bij ons hebben! Maar ik wil nog meer, ik wil streven naar een zedelijk geluk van die paar duizend zielen, die ons behooren. Doch, al besteed ik rusteloos den tijd, die mij nog rest, aan dezen arbeid, zullen de dagen nog veel tekort zyn? Ik zal mijn taak niet ten einde kunnen brengen, kind, en dat is zoo vreeselijk! Dat zelfverwijt, dat ik mij doen moet, van niet vroeger te zijn begonnen! Ik behoorde tot die menschen, die niet woekerden met de talenten, welke God hun gaf!"

Olga ontroerde bij het zien van haar vader, die zich zelf aan. klaagde.

„U begint toch een nieuwen weg te gaan, een beteren dan tevoren, en ik spreek uit volle overtuiging als ik zeg te gelooven dat God u dit reeds zal toerekenen. — Voortaan zult u arbeiden, steunen en hulp geven, waar ge het kunt — en mocht ge uw taak, nu samen met mij, niet ten einde brengen, dan zal ik die — alleen voortzetten, totdat ook ik niet meer zal kunnen. Beter zul God niet van ons verlangen, dan dat wij doen, hetgeen onze hand te doen vindt!"

„Ik zou zoo gaarne nog wat by je blijven, lieveling", sprak Wadiem Alexandrowitsj, als in gedachten verzonken; „ons leven zal nu zoo mooi zijn, rijker dan voorheen nog. Samen werken, jij, met je liefde van vrouw, ik met mijn verstand van man en grijsaard.

„Nacht en morgen, zouden zij kunnen zeggen, de menschen bij wie wy kwamen !"

„Laten wij vertrouwen", sprak zy zacht.

„Kindje", vervolgde hij weer, „zul je mij helpen? Ik ben oud en kan niet zoo goed alleen mijn weg vinden in het nieuwe, nog nooit te voren betredene, rondom mij. En ik ben zoo zeer gewoon geweest te handelen volgens mijn eigen opvatting, denkende dat zij steeds de goede was, omdat ik haar in mij voelde, dat ik nu bevreesd ben voor mijn zucht naar rechtvaardigheid, nu wij de ,liefde' als wachtwoord willen nemen. Liefde in het groote, zoowel

Sluiten