Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Met Boris?" vroeg Graaf Rostowzeff, die het verband niet scheen te begrüpen, tusschcn haar gedachtengang en spreken.

Zij knikte.

„Je bedoelt toch niet, dat ik Boris een stoel moet aanbieden, of in het vervolg hem minder om mij heen mag hebben ? Ik zou niet buiten zijn hulp kunnen."

„Neen, vader, u bent oud, dus behoeft u niet uw gewone levenswyze eensklaps te veranderen. Boris moet geheel en al voor u zijn, en kan lichtere bezigheden verrichten, dan nemen wij een jongeren bediende voor het andere werk".

„Het zal hem spijten. Je zult zien, Olgalief, hij zal meenen, dat wij ontevreden zyn over zijn werkzaamheden !"

„Ik geloof, wij moeten alle pogingen in het werk stollen, om hem tot rust te manen. Mag ik hem nu roepen ?"

Op een toestemmende beweging van Wadiem Alexandrowitsj, schelde zij.

Er volgde een lang onderhoud, waarby de meesters hun overredingskracht en geduld moesten aanwenden, om tot het gewenschte resultaat te komen. Zij hadden kunnen bevelen, doch wilden het nu anders. De aan jaren dienst gewende man kon zich geen rekenschap van hun bedoeling geven ! Maar toen vader en dochter alleen waren gebleven, zeiden zij gelijktijdig bijna: „Wat is het moeilijk, menschen gelukkig te maken, niettegenstaande wij het oprecht willen".

Een stem in hun binnenste sprak : „Geduld ! Edelmoedig rechtvaardig is uw streven. Tracht uw volk op te voeden, door met u zeiven te beginnen, dan zult gij het tot u kunnen opheffen, zoodat het leere begrijpen, en wanneer ge zult begrepen worden, zal uw werk vruchten dragen!" En Olga Wadima begon haar arbeid in huis, wijdde eenige uren van den dag aan het onderricht van de vrouwelijke bedienden, en stond den mannen toe, muziek te maken in de groote bijkeuken. Al scheen het, dat zy ook hier op eenige verwondering van hun kant stuitte, zij zette het werk voort, en ten slotte zagen de bedienden dat het goed was, en werden er dankbaar door gestemd.

Graaf Rostowzeff, wiens taak veel uitgebreider was, en hierom te meer nog moeilijkheden ondervond bij de ondergeschikten, hoorde,

oor den starost, menig staaltje van hun wantrouwen.

Sluiten