Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tot morgen bewaard?" vroeg hfl plagend. „Wat is het eigenlijk? Ik geloof, zoo handig met de naalden als Mademoiselle ben jij niet, kindje."

„Het is ook sedert kort, dat ik weer begonnen ben. Waarom ik al die jaren heb gemeend, dat breien beneden mijn waardigheid was, begrijp ik eigenlijk niet. Vreemd toch, dat men in sommige omstandigheden tot schijnbaar heel kleine, nietsbeteekenende plichtjes, gedreven wordt door een groote kracht, komende van buiten af.

„Neen," vervolgde zy, „het heeft geen haast; wat het allermeest my dringt is, blijft, u een genoegen te doen!"

En zich voor de piano plaatsend, knikte zij hem vriendelijk toe.

„Wil je dan Caldara's ,Come raggio di sol' voor mij zingen?

En weldra klonk zacht en eenvoudig eerst de muziek der eerste regelen, om tot hartstochtelyken wanhoop te stijgen en onbevredigd weg te sterven:

„Come raggio di sol mite sereno Sovra placidi flutti si riposa Mentre del mare nel profondo seno Sta la tempesta ascosa:

Cosi riso talor gaio e pacato Di contento, di gioia un labbro infiora,

Mentre nel suo segreto il cor piagato S'angoscia e si martöra."

Of, in 't fransch vertaald :

„Comme un tiède rayon de soleil, qui se repose sur les ondes tranquilles,

landis qu au fond de la mer, se cache la tempête.

Le lire joyeux et calme de tes lèvres roses,

Cache tes douleurs secrètes."

Bij het ,s angoscia e si martöra' had er zulk een hartstochtelijke weemoed in haar woorden gelegen, alsof zij bij voorbaat, onbewust gevoelde, éénmaal aldus te moeten snikken, niet droevig alleen, doch meer dan dit...

En haar vader zag haar opmerkzaam en bevreemd aan.

Had zijn kind verdriet? Ingehouden, passie-vol leed?

„Lieveling, sprak hy teeder, „hoe ik ook geniet met te luisteren

Sluiten