Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blos, die de frissche boschlucht op haar wangen had getooverd, maakte echter plaats voor een donkerder tint, van inwendige ergernis, en onbehagen.

Toen zij binnentrad, waren de heeren in een druk, heftig gesprek, dat echter verstomde bjj haar verschijnen.

Mitrofan Saweljewitsj stond overdreven haastig en nederbuigend vriendelijk op, en begroette haar met een vloed van woorden.

Doch toen hjj een gebaar maakte om hare hand te kussen, trok zij deze terug. *)

„Ik ben nog een jong meisje!" sprak zij koel.

„Even betreurenswaardig voor mij als onbegrijpelijk," antwoordde hij met een glimlach, die verlokkend moest verbeelden, doch veel had van een grijns, hetgeen de afzichtelijkheid van zijn gelaat nog verhoogde.

„Hoe gaat het nu? vadertje? Aan uw uiterlijk zie ik helaas, dat mijn vraag overbodig is, u bent niet beter dan zooeven, integendeel."

„Was je ongesteld, Wadiem Alexandrowitsj ? dan zal ik heengaan!" zei Mitrofan op verschrikten toon, bij de gedachte nu misschien den maaltijd eraan te moeten geven, waarop hij zich lang tevoren had verheugd.

„Uw paarden zijn veel te afgemat om u dadelijk weer naar uw woning te vervoeren; papa en ik houden te veel van dieren, om hen aan dezen plaag bloot te stellen," sprak Olga Wadima bedaard.

Mitrofan Saweljewitsj beet zich op de lippen Zij had wel van dieien gesproken, doch op zijne tegenwoordigheid met geen enkel woord gezinspeeld.

„Wat zal ik u zeggen? Olga Wadima," antwoordde hij op zoetsappigen toon, „slechte koetsier, slechte manier van met paarden om te gaan, en —"

„Weinig voer en slechte huisvesting, bij onbarmhartig snel willen rijden," voltooide het meisje den volzin. „Ik kan mij niet begrijpen, dat gü geen medelijden hebt met de arme dieren'"

J De étiquette in Rus,and verbiedt den heeren, ongehuwde jonge vrouwen de toegestaan SCn' beke"d- lB P°len WOrdt het daarentegen

8*

Sluiten