Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het gebeurde te Mariënpol, waar hij voor eenige jaren in garnizoen gelegen had Geloofwaardige personen hadden Wadiem Alexandrowitsj verteld, dat daar een vrouw die het regiment had nageloopen, op last van Michael in een stal gesleept was. En niet alleen had hij zelf zich op die vrouw geworpen, maar ook eenige soldaten zijn voorbeeld laten volgen. Een teug water, waarom de gefolterde smeekte, werd haar onthouden. Toen echter een der minderen ter sluiks een stalemmer onder haar bereik had neergezet, moest deze, tot loon voor zijn barmhartigheid, een gruwelijke behandeling ondergaan. Michael beval zijn manschappen den soldaat, ontkleed, op een kar te binden en hem in 't voorbijgaan tusschen de liniün, ieder op zijn beurt een dracht slagen toe te dienen. Terwijl speelde de muziek een vroolijke fanfare, om het gekerm van den mishandelde te overstemmen. Lang vóórdat de kar bij de laatste manschappen was aangekomen had de ongelukkige den geest gegeven!

Waar het hem mogelijk was met den regimentscommandant gemeene zaak te maken, bij den aankoop van rantsoen voor mensch en dier, had Michael de stoutste zetten volbracht! De paarden ontvingen slechts een klein gedeelte van de hun rijkelijk toegedachte haver, kregen stroo, in plaats van geurig hooi en deze .economie', zooals hij het noemde, verschafte hem de champagne, waaraan hij zich met den commandant bedronk. Hiervoor diende tevens het geld dat hij ontving, door het rantsoen der soldaten tot het minimum te beperken. Ofschoon er nog in menig regiment slagen werden uitgedeeld, dikwijls voor slechts kleine vergrijpen, of door dronkenschap der onderofficieren, Michaël's commando stond bekend als het meest geplaagde, afgebeulde en uitgehongerde in die streken.

Zijn wreedheid jegens de paarden was eveneens spreekwoordelijk. Wanneer er een zich in het bijzonder koppig toonde, gaf hij bevel een zijden draad om de tong te winden als losse lus, die in het fijne vleesch sneed bij de minste aanraking der vaak nog ongeoefende handen.

Gelijksoortige, en zoo mogelijk nog erger feiten vielen Graaf Rostowzeff in, en zulk een kerel zou de echtgenoot van zijn kind worden ?!

„Liever zag ik haar dood in mijn armen, dan levend aan de zijde van dien ellendeling!"

Sluiten