Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mijn beurs te allen tijden voor je open is, hoeveel wensch je?"

„Ik kom niet om geld, heer; ik heb meer dan genoeg voor mijzelve, de hoeve die de moeder van den jongen Graaf op ,Popasnaja' voor mij kocht, levert mij een goed bestaan op. Geef my liever geen geld Barien, ik - ik zou het toch niet mogen behouden. Als Iwan eens komt, en ik hem niet alles geef, wat ik in huis heb — dan..."

„Dan?" vroeg haar toehoorder in gespannen verwachting.

„Slaat hij mij," voltooide zij den volzin.

„Hoe durft hij zoo iets doen? Hoe kan hij jou, zijn moeder, slaan?" vroeg Graaf Rostowzeff verontwaardigd.

„Hij is veranderd, vooral in den laatsten tijd, hij gaat meer en meer op zijn vader lijken. Maar als deze mij sloeg, dan was het niet zoo erg - ik was altyd zijn vrouw, en hij had recht op my. — Maar ik ben zijn moeder, Iwan's oude moeder, en dat doet zeer, Barien, het doet zéér, niet op gelaat of rug, maar, vanbinnen... Ik heb hem maar éénmaal gezien sedert hy te ,Sergejewka' dient

— maar hij bevalt mij niet. — En nu kwam ik hier, om u te vragen, Barien, waarom mijn Iwan niet meer te ,Nicolskoé' is?"

„Maar heeft hij je dat dan niet gezegd?"

„Neen heer! Hij schreef mij alleen, dat hij van dienst veranderd was, verder niets!"

En teen Wadiem Alexandrowitsj haar in korte trekken alles had medegedeeld, op de meest verschoonende wijze, liepen haar de tranen over de wangen.

„Ik wist dat hij lichtzinnig was," sprak zij droef, „maar dat hij zoo slecht kon worden, had ik nooit kunnen denken. En toch smeek ik u, hem weder in dienst te nemen, ik bid het u ter wille van mij, zijn oude moeder!"

„Njanja," sprak hij met zachte stem, zijns ondanks den naam kiezend, waarbij hij haar éénmaal slechts in zijn leven had aangesproken, doch waaronder zij in zijn gedachten telkens wederkeerde

— „je vraagt mij iets onmogelijks, ik kan het niet!"

„Gij kunt het wèl," hernam de oude vrouw, „doch ge wilt niet, Barien!"

„Bedenk, wat je mij vraagt, ,njanja'. Ik spreek niet eens van de wraakzuchtige plannen waaraan wij door Iwan zouden blootgesteld

Sluiten