Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelijk. Gij, uw kind, ik, het mijne! De eene wacht een leven zonder ontbering, misschien vol vreugde zelfs, den ander een leven vol kommer en, als einde, wellicht Siberië! Ik weet dat Iwan te gronde za gaan, indien hij voort blijft leven onder menschen, die zich niet om hem bekommeren! Omdat nu Olga Wadima zich zou verwonn over een daad van barmhartigheid haars vaders, is mijn zoon gedoemd, den slechten weg op te gaan!

„Wie van deze twee lydt het meest, heer?"

Graaf Rostowzeff begroef het gelaat in de handen. Hy durfde de vrouw niet aanzien, die smeekend tegenover hem zat! En als een vreemd gesuis, komende van verre, klonk haar stem tot hem doorDe misdaad der vaderen wordt bezocht aan de kinderen, tot in het derde en vierde geslacht...

En toch - het kon niet, het mocht niet!

„Njanja", sprak hij, „vraag niet meer. God alléén kent den strijd die er in dit oogenblik in m« woedt, ik had gehoopt, dat deze foltering jou en mij bespaard zou blijven, maar het

woo?d r m°Sen Zijn' Ik kan niet anders- Het is mijn laatste Toen stond zij op, bevende over het geheele ljjf.

„Vaarwel dan, Wadiem Alexandrowitsj, God schenke u vrede Ik

Banen""11' ^ ^ ^ * ,NiC°l8koé' teru^ te keeren. Vaarwel

„Blijf van nacht hier, ,njanja', het heeft den geheelen dag geregend

™ ° aV°nd 18 ,donker' ~ de we&en doorweekt. Hoor je niet het geklettei tegen de ruiten en het stormgeloei in de boomen? Eet

hier en ga slapen. Morgen geef ik je kar en paard, dan kun je gaan waarheen je wilt.

„Dank, Barien! - antwoordde zij met iets dat naar trots zweemde - ik wil hever hier niet langer blijven dan noodig is - en ook niets aannemen — van — hier."

„Moedertje," zei Graaf Rostowzeff op bedroefden toon, „is het zoo ver tusschen ons gekomen?"

Zij snikte, doch herhaalde, vast:

„Vaarwel heer, ik ga."

„Waar wil je heen?"

10

Sluiten