Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XIX.

Qunnri 1'enfunt est pelit, il vous marrite sur les pieds; (|iiund il est graml, il vous inurche sur le CüL'ur,

Chanson akabf..

Laat in den namiddag ontwaakte Agaffia uit haar onrustige sluimering met de zekerheid, dat er iets met haar was voorgevallen, doch zij vermocht er zich niet geheel rekenschap van te geven. Zij had een flauw visioen van een man, die aan haar legerstede gezeten, van tijd tot tijd vragende het woord tot haar lichtte en dan haastig eenige woorden opschreef. Ook scheen het haar toe, dingen te hebben gezegd, die nooit tevoren over haar lippen waren gekomen, en sommige woorden kon zij zich zelfs nu nog herinneren. Wat was er toch met haar gebeurd, en waar bevond zij zich? De laatste vierentwintig uur lagen voor haar geest als met een sluier van niet-begrijpen overdekt.

Zij had dorst, een onleschbaren dorst, en water was er niet meer. Zóo kon zij ook niet blijven liggen, handelen moest zij! En met groote krachtsinspanning kroop zij naar de deur, zich vastklemmend aan hetgeen onder haar bereik kwam, toen hief zij zich

Sluiten