Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

langzaam op, en greep naar de kruk, wilde die omdraaien - doch de deur was gesloten....

Toen greep een vreeslijk angstgevoel haar aan, en met een loffen schreeuw van verontwaardiging riep zij luide om hulp.

Doch het bleef stil.

En°toen8l0atrn!K ^ ZÜ * iadel00s van schrik - „waar ben ik ?" Ach hH • g,eeP ? nU all6S b6ter dan tevoren' ve™<^e zö: "ttJ' fmUn Z°°n' J Twan' en h« dient °P Sergejewka! En g steren of vannacht, is het niet reeds veel langer geleden, toen

r ' 6 Nlcolskoe Wadiem Alexandrowitsj. Wat heeft hij mij ook weer gezegd? Iwan mocht nooit weer terug komen, nooit wil

kam ie " M kaarten' een doi*er

kamertje - ditzelfde, en dan een man dien ik kort tevoren had ge-

verzoekt t w • T ff ^ Wd g6We6St kan ziJn' die demenschen Iwln? Li , 8el0°f ik' gesProken' en * ook, maar wat?

nip n ' ö , ZlJD ™°edel' ni6t van dorst Iaten versmachten, zij is niet rjjk, wat zou hy er aan hebben? Iwan!" gilde zij nogmaals doch zy schrikte van haar eigen stemgeluid.

Stil! — daar naderden schuifelende voetstappen.

„Iwan! Haar stem klonk hoopvol nu.

Toen werd een roestige sleutel in het slot gestoken, zij hoorde het aan het knersend geluid, dat zeer deed aan haar hoofd' en daar stond de man vóór haar, die haar gedachten bespookte, de Satan

Z^LTZürrnaar ^ &WeUewi* Sawad8k^

heie'611 ik"' SP1'ak hü' bCVaI te gaan zitten ^ deed En zij gehoorzaamde als in een droom.

Na rijp overleg met zichzelven, had deze besloten, haar in den aan e aten, van niets te hebben gesproken met betrekking tot Wadiem Alexandrowitsj en de andere personen, wier namen zifhid genoemd. En indien zij mocht volharden in haar aant^ng eg

sjzzj zijn best doen ~

honger "ad? to!" °P telnemen<,e"' dagenden toon, of zU geen

Sluiten