Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en de zachte avondkoelte herhaalde het. Hij durfde het hoofd niet omwenden, uit vrees achtervolgd te worden. En toch - dua trachtte hij zich zelf gerust te stellen - had hij Graaf Rostowzeff levend verlaten, hoe ook geschokt - gebroken — verpletterd. Maar indien het gebeurde ernstige gevolgen na zich sleepen zou, was het dan zijn schuld alleen? — Wadiem Alexandrowitsj kon toch niet voor alle aandoeningen gespaard blijven, gedurende zijn verder leven? Was hij dan zelf niet van alles de oorzaak?.... Trouwens, hij was in zijn recht geweest, en zou niet gesproken hebben zooals hij had gedaan, indien Graaf Rostowzeff hem geen hinderpalen in den weg had gelegd. Neen, het was zijn schuld niet! Aan het gebeurde viel thans niets meer te veranderen, doch indien dit ook mogelijk geweest ware, hij zou het niet gedaan hebben. Ging het eigenlijk hem wel aan, wat er geschiedde met dien man in het groote mooie huis, te midden van glans en weelde? En toch.... ondanks alle drogredenen, die hij aanvoerde voor zijn gemoedsrust, zou hij gaarne hebben geweten, hoe het met zijn tegenstander was gegaan, sinds hij hem verlaten had, en de vruchten van zijn werk aanschouwen! Plotseling verbleekte hij. Geleek zijn lust niet op de aanvechting van een moordenaar, om terug te keeren naar de plaats van het door hem gepleegde misdrijf? Nu schrikte hij op van wielen geratel. Konden zij komen om hem in te halen? Een zucht van verlichting ontsnapte aan zijn borst, toen hij merkte, dat het zijn eigen rijtuig was. Bij het instappen trachtte hij schroomvallig een onderzoekenden blik op het gelaat van den koetsier te werpen, als vermoedde hij hierop eenig nieuws te lezen, doch hij kon niets vreemds aan den man bespeuren, en drukte met de hand op de plaats waar hij den portefeuille had weggeborgen. „Rijd zoo

spoedig mogelijk naar huis!" - beval hij - „ik ben zeer ver moeid!"

Na het overhaast vertrek van Mitrofan Saweljewitsj, bleef Graaf Rostowzeff in dezelfde houding liggen, zonder de kracht te kunnen vinden tot denken, of handelen.

Boi is, die het rijtuig door de laan hoorde wegrijden, begaf zich nu terstond tot hem.

Sluiten