Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gehad, dan verlaat Ik dit huls „iet. Dit Is mij» laatste woord."

.Goed, antwoordde hij ruiv. ,W(| zullen zien!" en zijn stoel mot een ruk van zich schuivend, wilde h|) vertrekken

** 'hee 'ïr^en'" sPrak zy, haars ondanks bevreesd den bllk van venijn, dien hij op haar wierp.

„Laat ze dan spoedig komen, en er moet veel rhum bii."

Het verlangde werd hem kort daarna gebracht, en na het opslurpen an het warme vocht, waarvan de alcoholdampen hem het gelaat schenen te streelen, bekoelde zyn wraakzucht.

JZ T"* dUS Zeide hy: "In 6lk geval' °Iga Wadima> wensch dat ge naai een ander verblijf uitziet. Papa is niet zoo streng hieiomtient als ik, doch het is mijn wensch!"

„Ik zal er eens over denken," was het onverschillige antwoord

j beval zijn paarden te laten voorkomen, en stond op „Tot wederziens!" zeide hij, en wilde hare hand kussen Doch zij ldde niet, dat deze man denzelfden plek aanraakte, waarop straks Wadiem zijn lippen had gedrukt.

„Later" klonk het kortaf, en zij trok haar hand terug.

Hij haalde de schouders op, doch beet zich op de lippen. Goed"

wendend * "" * «JL tót hl'

„Nu zijn wij verloofd, Olga Wadima!"

„Gij hebt het gezegd," antwoordde zij dof.

Toen ging hij heen eenige seconden later zag zij het ril tuis? wegrijden. ° J nfct '«""S

En dit was haar verlovingsdag!

Laat keerde Wadiem dienzelfden avond huiswaarts, vermoeid en uitgeput, naar het haar toescheen. Maar zij was dankbaar hem te ven komen bevreesd dat een ongeluk hem zou hebben getroffen J ïedei geluid, dat zy buiten meende te hooren, was zij naar de

™PS SST* " » - «*» '» gespannen

^:rz; -**—

Toen Mademoiselle zich na middernacht ter ruste had begeven,

Sluiten