Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geweest, en zij verwelkomde elke rondte die de minuutwijzer op de cijfeiplaat maakte, en die eindelijk het uur zou aanwijzen van vertrek. Michaël merkte nauwelijks hoe zeer haar geest afdwaalde bij de alledaagsche onderwerpen welke hij aanroerde. En dat zij steeds naar buiten en by het minste gedruisch, van buiten af komend, scheen op te schrikken werd door hem toegeschreven aan haar zenuwtoestand. Michaël voelde zich vooralsnog tevreden, de maaltijden waren overvloedig, de wijnen goed, en het mooie meisje, tegenover hem gezeten, werd met haar niet onaanzienlijken rijkdom, binnenkort de zijne. Zoo was het goed, want zij behoorde hem, terwijl haar koelheid hem prikkelde.

En stouter dan gewoonlijk, door den wijn. de koffie en de zware havana's, naderde hij haar, en wilde haar tot zich trekken. Maar het gelukte Olga Wadima hem te ontvlieden, terwijl zij hem met een vreemde, harde stem, die als bevel klonk de woorden toevoegde: „Raak my niet aan 1"

„Ik heb er recht toe," antwoordde hij brutaal, voelend hoe sterk zijn verlangen werd.

„Nóg niet! Dit zal niet weer gebeuren, verstaat gij? Niet eerder zult gij mij durven aanraken, dan wanneer i k er u verlof toe geef. En dit zal ik doen, zoodra het tot mijn plicht behoort!"

Wat was zy mooi, nu zij dus vóór hem stond! De oogen glinsterend van droeve verontwaardiging, terwijl haar adem snel ging, en haar boezem heftig golvende zich bewoog.

Hij verslond haar met zijn blikken, en zij schenen vast te kleven aan haar mooi, jong zieltje, diepe sporen als striemen van bloed achterlatend, evenals de roode kringen en vlekken aan de door hem omvatte polsen.

Hij echter wilde in haar dóórdringen met zijn natuur van woest, begeerend beest. Zij maakte een handbeweging naar de richting der schel.

En niettegenstaande zijn groote begeerte, zich klein gevoelend, verliet hij haar.

Met de beide handen bedekte zij het gelaat, en groote tranen gleden over de koortsig gloeiende wangen.

Kort hierop verscheen Wadiem. En by zijn binnentreden overviel haai een bijkans 011 weerstaan baren dwang, om te vluchten in zijn

Sluiten