Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wenschen vormen tot een innerlijke bede, - deze, dat God haar een huwelijk met dien man mocht besparen, zelfs al zou hij haar ook niet mogen bezitten. En in waarachtig, eerlijke zelfverloochening vroeg hij het niet voor zichzelven, het geluk, doch slechts vrijheid voor haar Dienzelfden avond had Olga Wadima haar kalmte herkregen en verzocht zij hem hare verloving aan eenige der onderhoorigen mede te deelen, omdat het komen van Michaël Sawadsky toch een gerucht zou doen ontstaan. „Het zal mij moeilijk wezen, het aan Boris te zeggen, hij kende mij reeds als kind!" besloot zij.

„Ik zal het doen," antwoordde hij; „jy kunt het aan Kathienka vertellen, als je het noodzakelijk oordeelt. En toen hij dien naam uitsprak kwam in een oogwenk de gedachte in hem op, om haar te waarschuwen voor Michaël's opvallende bewondering voor haar, doch hij drong deze gedachte terug. Haar reine ziel moest gespaard blijven, hij zou waken voor zoover dit in zijn vermogen ag. En toen Kathienka het droevig nieuws van de verloving vernam, ee zij zwijgen. Zij kuste haar meesteres herhaalde malen de

1£lï'Vf" WCnSChte haar Gods ze»cn biJ het hedennacht zeggen.

Gelijktijdig deelde Wadiem, eveneens onder het zegel van geheimhouding, hetzelfde aan Boris mede.

Maar deze trouwe dienaar die zijn jonge gravin aanbad, zweeg niet „Vergeef mij Barien, dat ik zoo vrij ben om te mogen oordeelen. Ik vermoedde het na dien avond, toen Mitrofan Saweljewitsj bij onzen Graaf was geweest. Ik ken hem. Ik smeekte mijn meester hem te mogen aanklagen voor een paar leelijke zaakjes, waarover men beter doet te zwijgen. Maar mijn meester was goed! Hij wilde het niet Niet wreken! Boris, sprak hij, en ik gehoorzaamde r.atuuilijk. Had ik het maar niet gedaan! Misschien was dan alles nog anders geloopen dan nu. Dat huwelijk moet Barien verhoeden. Mijn meesteres wordt ellendig!"

„Laten we vertrouwen!" sprak Wadiem, en hij drukte hem de and. Hij zag naar de oude oogen op. Zij stonden vol tranen.

Sluiten