Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van een pasgeboren kind werden uitgestooten, dreunde bijna gelijktijdig in een der benedenvertrekken een schot. Het was de welkomstgroet van den ouderen broeder aan het kind van den jongeren ! Dienzelfden nacht werden de haren wit van de jonge vrouw ....

En drie dagen na deze gebeurtenissen hield Wadiem eerst z\jn zoon ten doop, en volgde toen de lijkbaar van zijn broeder, die op het kerkhof te Nicolskoé werd begraven.

Dat kind nu kreeg den naam Wadiem, naar zijn vader, en de gravin voegde nimmer den tweeden eraan toe, dien haar echtgenoot gedragen had.

De moeder van dit bastaardknaapje heette Fenietsjka, — Fenietsjka, met het witte haar en het jeugdige gelaat.

Hoe vindt gij deze geschiedenis?

Gy zult u verwonderen, dat ik het ben, die ze u verhaal, want, buiten de gelieven, kende niemand hun geheim. Alexis was dood, en graven spreken niet.

Eéne bestond echter, die alles met hen had gedeeld, omdat zij gezien had.

Dat was Agaffia, de kamenier der jonge gravin te ,Popasnaja', die later gehuwd en moeder geworden zijnde, de voedster werd van Wadiem. Maar trouw en aanhankelijk als zij was aan haar meesteres, zou zij het geheim niet hebben verraden, indien zij niet te ,Sergejewka' ware gekomen, in een donkeren nacht. Haar zoon, die er diende had Graaf Rostowzeff weggezonden van ,Nicolskoé', en door deze daad bracht hij zelf de steenen aan voor den muur, die hem en zijn kinderen zullen verpletteren!

Langen tijd toefde ik aan de legerstede der ijlende vrouw, die mij in brokstukken alles verhaalde. Ik voegde ze bijeen, en bied het geheel u hier. Ik heb lang gewacht met het nemen van mijn wraak jegens Wadiem Alexandrowitsj, den gehaten, rijken grondbezitter! Hij moest vallen, en ik zag hem nederstorten.

Nu komt zijne dochter aan de beurt.

Gij zult uwe zuster niet huwen: zij behoort mijnen zoon.

Sluiten