Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het zou toch maar een klein gedeelte zijn van al zyn schatten.

„Ja, ik heb gespaard, mjjn leven lang gespaard", zei deze, daar hy den twjjfel zeer goed opmerkte, die bij Iwan scheen op te komen en dreigend ging hij voort: „Je zult zwijgen, versta je, geen woord over mijn geld, dan aan je drie kameraden, anders, jaag ik je uit mijn dienst, en je krijgt geen kopèk!"

Er lag zooveel zelfvertrouwende zekerheid in zijn toon, dat Iwan begon te gelooven, temeer daar zijn hersens zich nevelden in zoete duizeling, en hij kuste, deemoedig het hoofd buigend, de handen van z\jn weldoener.

„En, wat beveelt de Barien, dat wij zullen doen?"

Nu was het Mitrofan Saweljewitsj, die zich tot zijn dienaar voorover boog en hem iets in het oor fluisterde ...

De jongeling sprong op, en deed onwillekeurig eenige passen achterwaarts, zooals ook het weerspanninge paard dien morgen had gedaan, — doch één blik op den man vóór hem, die hem schatten had beloofd, op de wodki, waar hij niet meer buiten kon, en op de brandkast, waaruit gouden bergen zouden opdagen, deed hem voorwaarts gaan.

„Sloesjai" zeide hij - en ging heen.

Sluiten