Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor was.... Iwan moest nog drie jonge, flinke mannen uitzoeken onder zyn kameraads, die niet bang waren voor een geruchtje En ze hebben hun werk goed gedaan. ,Nicolskoé' werd in de ascli gelegd. De Barien was boos op de mooie, jonge gravin en hij wilde zich wreken. Iwan is niet altyd zoo slecht geweest als nu; toen hij daarginds diende was er nog iets goeds in hem. Maar zijn nieuwe meester hield daar niet van, en hij liet hem kennis maken met Satan ! Toen heeft Iwan vriendschap gesloten, om het geld dat hij van den Barien zou krijgen, en hy zal toonen dat hy Satan nu kent < Mitrofan Saweljewitsj begon de bedoeling te begrijpen van den man tegenover hem, wiens geheele houding veranderde, naar gelang hij verder sprak; hij trachtte op te staan om de deur te naderen, doQh Iwan draaide haar op slot, en stak den sleutel bij zich Toen' herhaalde hij : „Het geld! Waar is het ?"

„Daar ', antwoordde zijn meester hijgend, met een schuwen blik naar het oude meubelstuk.

"Dat zullen wy dan eens zien!" en de deur even openend, riep Iwan: „Jongens, komt hier!"

En zy traden binnen, de drie jeugdige krachten, die Mitrofan Saweljewitsj gediend hadden . . . Twee hunner plaatsten zich aan weerszijden van Sawadsky, en de stalknecht begon, met behulp van den derden, de kast open te breken. Zij waren schijnbaar op alles voorbereid, want de scherpe werktuigen drongen in de voegen, en by elke nieuwe knarsdraaiing van het ijzer klom Mitrofan'J angst. De oogen puilden uit hun kassen, zijn lippen werden droog en ofschoon de tong ze bevochtigen wilde tot spreken, zij scheen verlamd te zijn. De knapen hielden hem vast, en al had hy kunnen roepen om hulp, niemand zou hem hebben kunnen hooren, want.

ook zij hadden gewacht en hun dag goed gekozen

Het allerlaatste gekraak. De deur is bezweken, en ledige planken vertoonen zich aan de hongerige oogen der viermannen.

„Ellendeling!" gilt Iwan, en ziet naar zijn makkers. Het schijnt wel of zij verwacht hadden, de kast leeg te vinden; want nu zwijgen zij, wisselen slechts een blik van verstandhouding ... niets meer

Deze stilte verontrust Mitrofan Saweljewitsj, die begint te smeekèn' hem toch te willen gelooven. Alles biedt hy hun aan. Zyn land-

Sluiten