Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

men de hulpbibliotheken, gelijk dit bijvoorbeeld in Hannover geschiedt, in kruideniers- en andere winkels met drukke clientèle ondergebracht, en aan het winkelpersoneel het beheer daarvan opgedragen. Ook al laat men dit geheel ongeschoold en m.i. voor bibliotheekbeheer totaal onbruikbaar personeel, dagelijks, gelijk dit b.v. in Amerika in de deliveries wèl gebeurt, controleeren, of bij de boekuitleening door het uitloven van premies of vaste toelagen interesseeren, zoo is het m. i. nog als een grief tegen dergelijke regelingen in te brengen, dat zóó aangaande het bibliothekarisberoep en de beteekenis van bibliotheken onnoodig nog meer onzuivere voorstellingen veld winnen.

164. Doelmatiger, hoewel eveneens niet van nadeelen ontbloot, is het aanwijzen van tijdelijk ongebruikte schoollocaliteiten voor de berging van hulpbibliotheken. In Parijs en Berlijn zal men de typen hiervan vinden. Als voordeelen van een dergelijke regeling zijn aantevoeren, dat op weinig kostbare wijze een dubbel nut van het schoolgebouw wordt getrokken; dat verder de schoolgebouwen over de geheele stad verspreid liggen, en tenslotte, dat aldus eenigermate de stad zelve in het beheer wordt betrokken.

Maar aan de andere zijde bestaat er een groot bezwaar tegen zulk een onderdak-brenging, wanneer niet reeds bij den schoolbouw een aparte ruimte vooraf voor de bibliotheek bestemd werd, gerekend is op stadige uitbreiding, voorzien is in de behoefte aan een leeszaal en een afzonderlijken ingang. Allerlei ongemakken kunnen het gevolg zijn van een anders opgevat woekeren met bescheiden middelen : een der meest eigenaardige en onoverkomelijke is wel het gebonden zijn aan de uren, — avonduren —, waarop de school niet voor haar eigenlijke bestemming in gebruik wordt genomen. En verder is van toepassing de bittere uitlating van Reyer: «De volksbibliotheken der Duitsche gemeenten ziet men doorloopend ondergebracht in «beschikbare» schoollokalen. Daar nu in eenigszins oudere scholen alle ruimten reeds lang een bestemming hebben, moet men zich tevreden stellen met in een schoollokaal op een of anderen «vrijen avond» door een slecht gesalarieerd onderwijzer, boeken uitteleenen.» ') Want het systeem brengt ook mede, dat op den onderwijzer, hetzij met, hetzij zonder vergoeding, beslag wordt gelegd als bibliothekaris. Doch hierover nog nader.

') E. Reyer, Die Entwicklung der Volksbibliotheken in Oesterreich. BVL. 1900, S. 11.

Sluiten