Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

misplaatsingen schenden het vertrouwen in de instelling méér dan menig bibliothekaris vermoedt.

De bezoeker zij anderzijds tot de overtuiging te brengen, dat hij zelf oneindig veel meer leert door het zelf raadplegen van den katalogus, dan door het vertrouwen op de kennis en het geheugen van het personeel !).

Hij leere zelf zoeken en zelf den weg vinden, en op deze wijze het werk van het personeel bij de uitleening verlichten.

241. De indicator. Deze zelfde overweging heeft geleid tot het in werking stellen van den «indicator».

Hoewel de indicator slechts onder voorbehoud mag aangeraden worden, verdient hij een meer uitvoerige bespreking, daar hij in de techniek der uitleening een groote rol gespeeld heeft en ontegenzeggelijk van een goed principe uitgaat.

Menigmaal toch zal blijken, dat de bezoeker op zijn aanvraagbriefje een werk heeft aangevraagd, dat na een vergeefschen gang naar het magazijn uitgeleend blijkt te zijn. Om nu het vergeefsche heen en weer loopen en zoeken te voorkomen heeft men, doch bijna uitsluitend in Engelsche public libraries, een instrument bedacht, waarop ieder vóór de aanvrage zich van de al of niet aanwezigheid van een boek kan vergewissen.

Dit instrument, de indicator, stelle men zich voor, als een reeks van naast elkaar geplaatste, ongeveer anderhalven nieter hooge ramen. Deze reeks van ramen is opgesteld in de uitleenzaal tusschen het publiek eenerzijds en de boekkasten en het personeel anderzijds. Aan de publiekzijde voorzien van glas, aan de andere zijde open.

In elk dier ramen is een regelmatig netwerk van vakjes aangebracht, ongeveer op de wijze van een honigraat; elk der vakjes heeft ongeveer de afmetingen van een lucifersdoosje, en in elk dier vakjes past een houten rechthoekig blokje, dat op de kleinste zijvlakken een doorloopend nummer draagt: aan de eene zijde in blauwe, aan de andere in roode kleur aangegeven. Dit nummer komt overeen met het nummer van een boek, zoodat men zeggen kan, dat het boek in de kast vertegenwoordigd wordt door het blokje in den indicator.

Ingeval het boek thuis is, is de blauwe kant naar de publiekzijde gekeerd, de roode kant naar de personeelzijde. Het publiek

l) Zie b.v. ook E. Hallier, Betrachtungen iiber öffentliche Bücherhalten. BVL. 1903, S. 73.

Sluiten