Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lyke diepte. Als het groote, onstuimige en brandende leven nu geschonden moet worden door zulke bloederige en grove handen en door zóó groven zang en door zoo driest-gemeen woord, hoe wezenloos en zat moet dan het publiek wel zyn dat naar zülken afval luisteren komt. — Maar deze eerste indruk is verdoezeld door zyn later optreden, zyn zingen en nu en dan acteeren.

Ik heb in Parys de echte, onvervalschte chansonniers gehoord. In den beroemden Chat-Noir nog, op het half-duistere bovenzaaltje van Salis' wonderrommelig cabaret! — O! die voorbijgegane tyden!

Toen ik voor 't eerst in Parys aankwam, op een vlymkouden winteravond in Januari, was er juist een hevige brand uitgebroken in de Opéra Comique.

Parys in winterkou ademde byna niet meer; alles leek verscherpt in den sny denden wind, wrang en verdoken in eigen aandacht. — Maar plots werd deze voor my vreemde wereldstad van een ontzettende angstigheid. Want in één trok de lucht rood boven de huizen en straten. En overal langs my verdruischte een bang rumoer. De avondhemel al banger doorlicht van vlammenschynsel, niet te zien, spokerig glansde en ving het geruisch van verre lichttongen. Ik kromp tot een schaduw. Myn ziel hunkerde naar een groote-stadsontroering, maar dat, plots voor de oogen geschroeid, leek my al te machtig. Om my héén het groote, deinende^ zengende, grillig van andere geluiden doorbrokene gerucht van de metropool. En al die vrouwen, schoon

Sluiten