Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volgen van de inscheurendste hartstochten ? En waarom vergeten wy, tusschen de bergen, in een diep dal, waar de avond-eenzaamheid rondsuizelt in vreemden dool, de blinde woeligheid van een wereldstad als Parijs' den angstmist van een stad als Londen met zyn wemeling van creaturen in opschik en ellende, jubelend of terneergeslagen ?

Omdat al wat op het stille, het innerlyke gericht is, gericht is op het goddelyke, het bly vende, het niet-voorbygaande. Maar eenmaal uit je eenzaamheids-dal gelokt, voel je weer méé met het groote stadsleven, en sta je ook daar, met gloeiende oogen en kloppend hart voor de raadselen van het Bestaan, het grillig dooreenwrochten en dooreen-woelen van groote passiën, waarmee de menschen aan de aarde zyn gekluisterd als Prometheus aan zyn rots.

En als een simpel liedjeszanger als Jacobs je tot zulke ontroeringen en overpeinzingen kan brengen is hy nog lang zoo banaal niet, zou ik zeggen.

Sluiten