Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bruik maakte om de zaak zoo vóór te stellen, alsof ik „in den loop (mijner) artikelen gedwongen was, in hoofdzaak (mijne) meening

te veranderen."

Terwijl zijn eerste artikelen een verbond vroegen van vakvereenig'ingen, politieke partij en koöperaties met een overheerschend S D A P karakter (') neigde hij later tot een federatie, waarin de onderdêelen e'ven onafhankelijk naast elkaar zouden staan. Dat de hoofdredacteur van ons blad, een der hoofdmannen in de partij, in zulk een hoofdzaak zoo weinig klaar en vast is, welk beter bewijs kan er geleverd worden, dat wij — als 't kan — tot eenheid en klaarheid moeten komen V"

In Het Volk van "22 Maart wees ik er op, dat Gorter hiermede niet slechts weer kwam aandragen met een misvatting, die ik reeds twee maal had recht gezet); doch er nu een tweede aan toevoegde, n.1. alsof ik zelfs de minderheden der vakverenigingen zou willen dwingen tot stemmen op de sociaal-demo-

kraten. , , ... .

Ieder, die weet, welk een teere zaak dit is en hoe juist onze

vijanden ons steeds dergelijke meeningen in de schoenen trachten te schuiven, zal begrijpen, hoe verkeerd zulk £en onjuiste voorstelling van mijn meening kon werken. Ik beklaagde mij dan ook, dat men door zulk onjuist weergeven van meeningen, allerlei overbodige debatten oproept en nieuwe verwarring kweekt omtrent elkanders streven, in plaats van eenvoud en klaarheid in

de besprekingen te brengen. .

Zelfs na deze derde herhaling hield Gorter in H e t \ olk van 27 Maart, nogmaals vol, dat ik aan de vakbeweging als een e i s c h stelde, wat ik slechts als een uitvloeisel onzer propaganda en van de eigen overtuiging der vakgenooten beschouwde. Voor het V o 1 k s d a g b 1 a d was echter Gorter s uitlating een fortuintje; dit' blad kon zich nu daarop beroepen, om aan te loonen, „dat iemand, die zelf zoo weinig weet wat hij wil anderen, die van zijn onklare en onvaste plannen niet gediend zijn,

voor warkoppen enz. uitmaakt." .

Inmiddels zien wij hier de taktiek, om bij mij allerlei onvastheid, zwenkingen enz. te ontdekken en mijn eigen verklaringen het noodige vert'rouwen te ontzeggen, een aanvang nemen

Bij de bespreking mijner „onvaste leiding moet, zooals men weet vooral mijne houding inzake de vakbeweging dienst doen!

Laat ik er even op wijzen, dat het resultaat van dit debat niet is geweest: „persoonlijke gekrenktheid" enz., maar dat ik met Gorter eenige vakmannen heb bijeen geroepen, om in een motie

In een noot verklaarde Gorter dit als volgt: „B.v. „de vakorganisatie heeft bij verkiezingen, zonder als kiesvereeniging op te treden, toch hare eigen leden te overtuigen van de noodzakelijkheid, den kandidaat der politieke arbeiderspartij te steunen." Dit gaat nog al ver. De grootere of kleinere minderheid moet m. i. »'» de vak-vereeniging geheel vrij gelaten worden."

Sluiten