Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

, £iehie\' ™ weer een verschijnsel, waarop ik reeds de aandacht vestigde, n.1. dat onze principieelen precies het tegenovergestelde bewerken van wat zij steeds zeggen te bedoelen. On hun dwaze bewering, alsof door mij de parlementaire aktie zou worden overschat, vestigde ik reeds de aandacht. Ook vindt men onder de aanhalingen uit hunne geschriften een en ander waarin zij onze politici verwijten, hunne kracht meer te zoeken in parlementaire handigheid dan in de beweging der massa.

Het is mij niet bekend, dat ik mij ooit aan dat euvel schuldig maakte — integendeel! Maar was er wel beter middel, om mii er \oor te behoeden, dan door mij te binden aan het blad, mii door het redakteurschap als t ware te dwingen, niet op te gaan

lar/Jei,(1 e" de massa-boweging steeds mee te maken. loch heette het, dat de vereeniging van beide funkties in eene hand zoo verkeerd was en ben ik zelfs tot uitnemend parlementair leider gepromoveerd, sedert ik mij uit de leiding buiten het Parlement heb teruggetrokken!

Hoe aangenaam mij ook de meerdere rust was, die ik on die wijze heb mogen genieten, ik heb al spoedig deze afsnijding van het partijleven niet slechts smartelijk, maar ook als schadeliik voor mijn gansche werken gevoeld.

Bij de beoordeeling van hetgeen volgt, gelieve men hiermede re-

winfP? bewVst ?: a"' dat er n°g andere reden dan „neerschzucht denkbaar zijn, die mij, zoodra de vraag der waarneming van hoofdredaktie weer aan de orde kwam, konden bewegen, mij zoo mogelijk weer beschikbaar te stellen.

gelekl61^ kwam de wijze' waarop na mijn aftreden het blad werd

Toen men Tak tot mijn opvolger benoemde, was zijn wiize van schrijven bekend. Gewend, voor intellektueelen te schrijven zou hij vooral moeite hebben, den juisten toon te vatten, het gros der lezers bij het hart te pakken, in ruimen kring propaganda te maken. De voornaamste grief, tegen zijne hoofdredaktie aangevoerd, heeft op deze eigenschap betrekking. Vergelijkt men echter zljn stijl met die van vroeger, dan is het niet te ontkennen, dat Tak, als hij een goede bui heeft — en die heeft hij niet zelden — zich in dit opzicht sterk blijkt te hebben aangepast aan de nieuwe taak, hem opgelegd.

De kritiek op de redaktie is op het vorig Kongres m i dan tnnf n T eCrd lngez]et' Het ging hoofdzakelijk over den ( l lïnr aa?f L0Ver werd gftel(l die van denvroegeren hoofdredakteur Er kwam een tegenstelling tusschen tooneninoud, tusschen temperament en vastheid van leiding ; deze tegenstellingen beheerschten het debat, werden door lak zelf aanvaard en onderstreept, enz. Mijne bezwaren echter tegen de huidige hoofdredaktie golden niet voornamelijk t o o n en s t ij 1 , doch veel meer Tak's gebrek aan lei'din^ en organisatie. "gen

5

Sluiten