Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

politiek van liet oogenblik, met verzaking van het groote doel, waarvoor men oorspronkelijk is uitgegaan.

Zoodra de sociaaldemokratie opportunistisch is, is zij geen soeiaaldeinokratie meer, daar hetgeen haar onderscheidt, ook bij haar praktisch werken, van de andere partijen, haar bewust klassebeginsel is en haar hoog revolutionair doel.

Wij nu zijn ons bewust, volgens een zeer duidelijk belijnd plan te werken, een plan, sinds jaren door ons gepropageerd, waarvan wij geen reden hebben af te wijken en dat in de Utrechtsche resolutie omtrent de vakbeweging zijn officiëele bevestiging heeft gevonden.

Wij streven voor Nederland naar de vorming eener Arbeiderspartij, in den zin der Belgische, die zich voor den klassenstrijd op ekonomisch, politiek en koöperatief gebied vereenigt, met gemeenschappelijk overleg der deelen omtrent alle algemeene belangen en met zelfstandigheid van ieder onderdeel voor eigen speciale taak.

De S. D. A. P. is in die Arbeiderspartij gedacht als de meest bewuste uitdrukking van het proletarisch streven: op politiek gebied zal zij, die tevens in de vakbeweging en de koöperatie hare mannen heeft, de leiding hebben. Maar de mogelijkheid wordt verondersteld, dat in een theologisch land als het onze, een deel der arbeiders gedurende een zekeren tijd het sociaal-ekonomisch streven der S. D. A. P. en hare direkte eischen aanvaardt, zonder in hare gelederen te kunnen plaats nemen. Vooral naarmate in de S. IJ. A. P. een intellektueele strooming veld wint, die uit den aard der zaak meer den nadruk legt op filosofische verschilpunten, is de toetreding van burgerlijk-denkende arbeiders steeds minder te verwachten.

In ons plan nu zullen deze elementen zich buiten de S. D. A. P. politiek organiseeren, wat met de Katholieke Volkspartij reeds is geschied, en wij wenschen de mogelijkheid open te laten, dat zij op den duur deel gaan uitmaken van de Arbeiderspartij, evenals vakbonden en kooperaties.

Dit is, zooals men kan weten, onze voorstelling van de ontwikkeling der klassebeweging in Nederland; door deze voorstelling wordt onze gansche houding bepaald en zoolang het ons voorkomt, dat zij juist is. trachten wij de Partij zich in deze richting te doen bewegen.

Ons beginsel en doel zijn dus veel te vast belijnd, dan dat er in ons werken ruimte zou zijn voor opportunisme.

Het is zeker niet tot ons genoegen, dat deze artikelen tot een zelfverdediging zijn geworden. Liever hadden wij onszelf buiten liet debat gelaten. Maar nu men zijne pijlen juist op ons heeft gericht, was dit onmogelijk.

Thans zouden wij, om de artikelen in de Nieuwe Tijd volledig te behandelen, de zuiver verdedigende houding, door ons aangenomen, moeten laten varen en op onze beurt aanvallend optreden. Wij zouden tegenover het gedroomde opportunistische gevaar kunnen stellen het intellektualistisclie gevaar, dat onze partij bedreigt, als wij, zooals men thans verlangt, ons van een politiekekonomische arbeiderspartij omzetten in een propagaudaklub voor het historisch materialisme Wij zouden kunnen aantoonen, hoe diegenen, die ons het streven, om de plattelandsbevolking te revolutioneeren, als een soort vergrijp jegens onze beginselen schijnen aan te rekenen, zelf maar al te veel tijd en moeite besteden aan de studeerende zoontjes der groote bourgeoisie, alsof van daar uit de beweging moest worden groot gemaakt. Wij zouden de onvoldaanheid van sommige partijgenooten met de tegenwoordige beweging ook op onze beurt aan een zielkundige verklaring kunnen onderwerpen, juister dan de beleedigende veronderstellingen, die zij ons toedichten, zoodra onze meeningen niet met de

Sluiten