Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar indien het doel is, de wetgevende macht te dwingen, dan zou de staking moeten duren, tot èn de Eerste Kamer, èn de Koningin de wet hadden bekrachtigd, ja feitelijk tot zij, eenmaal aangenomen weer ware ingetrokken. Om de staking te doen verloopen had de Regeering dit eenvoudig te rekken.

Dat zelfs een flinke staking alle kans heeft, op een langen weg dood te loopen. ligt voor de hand: een algemeene werkstaking mag en kan uit den aard der zaak niet lang duren.

Er is voor zulk een werkstaking dan ook nog iets meer noodig, dan dat de arbeiders sterk georganiseerd zijn en vol geestdrift en offervaardigheid gevolg willen geven aan den oproep der leiders. Noodig is vooral: een homogene, leiding, die de draden dezer grootsche politieke aktie zoowel in als buiten liet Parlement in handen heeft De massa moet verder sterk genoeg staan en genoeg anti-kapitalistisch gezind en politiek ontwikkeld zijn, om zich niet door de machtsontwikkeling of de praatjes en de pressie van bourgeois-zijde te laten biologeeren en verdeelen De geest in liet leger moet van dien aard zijn, dat de bourgeoisie daar niet op kan vertrouwen. In één woord: alleen met een flink ontwikkeld eendrachtig, socialistisch proletariaat is zulk een aktie te wagen.

Vooral ook, omdat bij een politieke dwangstaking de strijd tusschen loonarbeiders en burgerklasse zoo zuiver mogelijk wordt gevoerd. Daar het gaat om liet gezag, om de politieke macht, zelfs, 0111 de vraag, of de arbeiders nu eens de baas zullen zijn, jaagt men met een dwangstaking de gansche bourgeoisie, alle burgerlijke partijen, in den reaktionairen hoek. Hiertegen is geen bezwaar, als men dan ook maar sterk genoeg is, om haar te overwinnen; maar als tegenover die eenheid der bedreigde bourgeois e niet staat eenzelfde eenheid der arbeiders; als de regeering tegenover de arbeiders kan bouwen op leger en vloot; als uit bepaalde feiten blijkt, dat een groot deel der arbeiders zelf nog gelooft aan de gezagsidee der bourgeoisie en zich, juist omdat het een strijd is 0111 ..het gezag', tegen zijne mede-arbeiders gaat scharen; als verder de ekonomische en zedelijke pressie van den kant der bourgeoisie nog in staat blijkt, arbeiders, die men in den strijd niet missen kan, te demoraliseeren — dan is de tijd voor zulk een beslissenden slag niet gekomen. Men doet dan beter, zich voorloopig tot een wat minder grootsche aktie te beperken en intusschen door voortgezette propaganda en organisatie het proletariaat sterker te maken.

Wat nu den strijd van het oogenblik aangaat, zoo durven wij zeggen, dat niemand, die de feiten kent en ze eerlijk en onbevangen beoordeelt, kan meenen, dat de Nederlandsche arbeiders of zelfs het spoorwegpersoneel alleen, nu plotseling zóó politiek bewust, zoo één van zin, zoo socialistisch is geworden, dat het in staat zou zijn, die grootste daad van geestelijke vrijmaking, den strijd om de politieke macht tegen de bourgeoisie, met succes te kunnen volvoeren.

Een politieke dwangstaking tegen de wetten zou alle burgerlijke partijen maken tot willooze werktuigen van dr. Kuyper. daar zij niet diens strafwetten alleen, doch de gansche oppermacht der bourgoisie, tot inzet maakt van den strijd. Zij zou de regeering enorm versterken en de totstandkoming der wetten in hun scherpsten vorm in de hand werken, daar een proletariaat, dat vóór 31 Januari nog zóó weinig bewust, gebrekkig georganiseerd en onderling verdeeld was, als het Nederlandsche, door een toevallige ekonomische staking in één bedrijf niet plotseling zooveel inzicht, eenheid en kracht kan hebben gekregen, dat het enkele weken later reeds in staat zou zijn, de inmiddels gewaarschuwde bourgeoisie de wet te stellen.

Wij bevelen deze woorden ter lezing aan aan allen, die zich blijkbaar niet hebben kunnen herstellen van den roes der vreugde en geestdrift, die de spontane daad van 31 Januari bij ons allen heeft teweeg gebracht.

Sluiten