Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LITURGISCHE POËZIE.

niet manuscriptenzang, een kwestie, door Pius IX en Leo XIII even beslist ontkennend beantwoord, als bevestigend en verplichtend door Pius X in zijn motu proprio, en hij herinnert er aan, dat hier persoonlijke voorkeur behoort te wijken voor den allereersten liturgischen eisch : gehoorzaamheid.

Bouw- en schilderkunst vonden in onzen kring de vertegenwoordigers, die critisch ingingen op de onderlinge verhouding dier kunsten. Niet minder belangrijk was het feit, dat een theoretisch en een practisch beoefenaar der schilderkunst verschil van meening kwamen neer te schrijven over den eigen aard van decoratieve schilderingen. Artistieke nijverheid als weefkunst en boekverluchting werd in den Violier door deskundigen gewaardeerd en nader gebracht aan het belangstellend oordeel der leden.

Dames en Heeren, zóó veelzijdige critische arbeid en belangstelling bij hen, die eerelid, werkend of belangstellend lid zijn van onzen kring, in zóó korten tijd, als waarvan ik daareven een al te troonrede-achtig overzicht gaf, doet mij den Violier liefhebben als een concentratie van krachten, die de katholieke cultuur ten goede moet komen — als een periodiek van schoonheiddienende daden, met een uitnemende redactie.

Vergeeft me, dat ik uwe reputatie zoowel als de mijne eenigszins waag door deze gevaarlijke lofspraak. Ik meende tot dat dankbaar compliment verplicht te zijn, eer ik zou mogen gaan wijzen op een koude, bijna doode plek in ons katholiek-aesthetisch bewustzijn, althans voor zoover het blijkt naar buiten — een euvel weliswaar, waar de Violier zich niet langer aan bezondigd kan hebben dan den korten tijd van zijn existentie, maar een euvel, waarvan het bestaan niet vermoed

Sluiten