Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de Verrijzenis te Jeruzalem, was: de oude kerk op den berg Sion was te klein geworden. De Anastasis is vanzelf het middelpunt van schrijfsters tafereelen uit de H. Stad.

Veroorlooft mij eenige fragmenten te vertalen, waarin de Fransche dame een zeer nauwkeurige beschrijving geeft van de verschillende liturgische oefeningen in de Basiliek.

Eerst geef ik U haar aanteekeningen over de door-de-weeksche en wel alledaagsche bijeenkomsten in de kathedraal.

We beginnen met de avondgetijden, het officium vesper ale.

«Omstreeks 10 ure, het uur, dat men hier licnicon (het uur van de lamp) noemt en dat wij bij ons lucernare noemen, begeeft de menigte zich naar de Anastasis. De kaarsen zijn aan, 't geeft een zee van licht. Men zingt dan de vesperpsalmen, zeer uitvoerig geantiphoneerd. Op een vast oogenblik heeft men den bisschop geprevenieerd ; hij komt, hij neemt plaats op een hoogen zetel en rondom hem de priesters. De zang der psalmen en antiphonen is uit, de bisschop rijst plechtig en blijft staan vóór de balustrade, terwijl een diaken de commemoratie doet van een iegelijk en de pisinni of kinderen, die er zeer talrijk zijn, bij eiken naam antwoorden: «Kyrie eleison»; de stemmen zijn ontelbaar. Heeft de diaken zijne opnoeming geëindigd, dan spreekt de bisschop een gebed uit; het is de oratio voor allen, en heel de vergadering, zoowel de gedoopten als de catechumenen, buigt het hoofd. Dan spreekt de bisschop het gebed voor de gedoopten en op hun beurt buigen dezen zich onder den episcopaleu zegen. De godsdienstoefening is afgeloopen; allen gaan, na de

3

Sluiten