Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dienst, waarbij de mannelijke en vrouwelijke asceten hun vrome roeping vervullen.

Maar hoe combineert zich nu met dit dagelijksch officie de Zondagsvigilie van heel de gemeente, de nachtwake, ontstaan, gelijk wij zagen, naar prototype en model van de wake tusschen Paasch-Zaterdag en -Zondag? De reizigster van Aquitanië maakt het ons duidelijk met een levendige gedetailleerde schets.

«Des Zondags vóór 't hanengekraai komt de menigte, talrijk alsof 't Paschen ware, ter basiliek, maar buiten de kerk. Er hangen lantarens om de vergadering bij te lichten. De geloovigen komen lang vóór tijd, uit vrees te zullen komen na het gekraai van den haan. Zij gaan zitten. Men zingt psalmen geantiphoneerd, eiken psalm gevolgd van een gebed, uitgesproken door een priester of diaken, want er zijn altijd priesters en diakens om de nachtwake te leiden. Het gebruik eischt, dat men vóór het eerste geluid van den haan de deuren der basiliek niet opendoet.

Doch bij het eerste gekraai verschijnt de bisschop: de poorten gaan open, de menigte treedt binnen ; de basiliek schittert van duizend lichten. Is het volk binnen, dan leest een priester een psalm, waar de vergadering op antwoordt; na den psalm een gebed. — Daarna leest een diaken een tweeden psalm, gevolgd door een gebed. Daarna een geestelijke, priester of diaken, een derden psalm, gevolgd door een derde gebed. Dan geschiedt de commemoratie voor allen, voor de gedoopten en voor de catechumenen. — Nu brengt men wierookvaten aan; de basiliek vult zich met geurende wolken. Dat is net oogenbiik, waarop de bisschop het evangelie ter hand neemt en voorleest. Daarna zegent

Sluiten