Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kan en die zich verbeeldt dat hij zijn heele leven zoo blijven zal. Wij weten dat dat nooit het geval is en dat rust gepaard met eene moreele behandeling dit onaangename verschijnsel weldra doet verdwijnen.

Angst vormt de overheerschende toon in het zenuwlijden. Hij is als volgt te veuklaren : de zieken hebben het gevoel, alsof ze zich in een doolhof bevinden, waar ze niet meer uit kunnen komen; zij voelen dat hun gedachtenleven veranderd is ; ze zijn niet meer wat ze vroeger waren, en ze vragen zich af waarom ze zoo geworden zijn en hoe ze weer anders zullen worden.

Dat waarom nu, en dat hoe, zijn lang onbeantwoord gebleven. Maar tegenwoordig kunnen we daarop in alle oprechtheid antwoorden, en juist de verklaring van hun lijden doet het schielijkst hun angst verdwijnen.

Wanneer we staan tegenover het onzekere of het onbekende, zijn we geneigd ons angstig te maken. Als ik den angst van mijne zieken zie, is me dikwijls iets in de gedachten gekomen, dat voorviel met mijn toen driejarig dochtertje Marguérite. Het kind had als kerstgeschenk een' kartonnen ezel gekregen die zijn kop schudde, zoodra men hem bewoog. Mar-

V

t<

14+4 J

0

Sluiten