Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

neesheer te laten leitien, die de dingen ziet zooals ze werkelijk zijn en die in staat is alle indrukken, welke de zieke door zijn angst overdreven waarneemt, tot hunne normale gienzen terug te brengen.

Ik vergelijk dikwijls de rol van den psychotherapeut met die van den Alpengids die de bergbestijgers naar moeilijk te bereiken plaatsen geleidt. Als men zich van tijd tot tijd angstig voelt worden, is het beter niet naar de spleten en afgronden te kijken die ons omringen, maar zich ertoe te bepalen de schreden van den gids te volgen en stevig het touw vast te houden dat hij ons toereikt.

Het vertrouwen doodt den angst, en zoodra de zieke vertrouwt, vermindert de angst. De taak voor den geneesheer is héél eenvoudig en héél gemakkelijk als de zieke volle vertrouwen in hem heett en zich geheel laat leiden. De beklimming gaat dan ook vlugger, en hoe grooter het vertrouwen van den zieke is, des te eerder zal hij genezen zijn.

Uit die te groote vermoeidheid en dien angst komt dikwijls een toestand voort van apathie (lusteloosheid) of aboulie, (willoosheid) die ik meer beschouw als een gevolg van psychische storingen, dan wel als een primair verschijnsel.

Sluiten