Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De zoete minnenden zien elkaar aan

met vochtig stralend oog. Ilct socialisme leeft!

De lucht legt het hun op de roode lippen.

In teedren afstand staan zij van elkaar.

Tusschen hen rijst het socialisme op.

En daardoorheen, dwars door dat groote vuur heen,

storten zij zich aan elkaar als twee beken

doen, die, van twee bergen losgelaten,

zich schallende vereenigen in 't dal.

»Het socialisme leeft,'' weenen hun oogen.

De arbeidersklasse neemt het jublend op,

het godsgeschenk, de gave der natuur.

Het is uit de natuur opgegroeid, het straalt

nu als een berg midden in de natuur.

De arbeidersklasse vormt nu zelf dien berg,

zij streven opwaarts, gaan de wolken in.

Daar boven is het licht van zon en maan,

goud als de zon, zilver zooals de mane

streven de schare' arbeiders, mannen en vrouwen

opwaarts langs den grauwen berg der maatschappij.

Zoo is de wereld vol. De ronde aarde bruischt het naar alle kanten op. De wolken, die zoolang druppelend heentogen over de ellende der menschen, zij vliegen vroolijk

Sluiten