Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het lichaam te verteren in een strijd.

Op rand der wereld, op het uiterste te staan, van 't leven, aldoor, op de grens van dood en leven; aldoor uit te zien of niet dat schoone lichaam eindelijk genaakt, waar alle lust en zaligheid en éénheid, en bevrediging en band tot ééne schoonheid is, de hoogst gedroomde. En in strijd van den ochtend tot den avond 't leven te wagen voor die schoone komst, niets anders te kennen dan haar, die schoone, die 'k als een goedgekozen diamant heb opgezameld uit de wolken zelve en uit de aarde en de menschheid, en die ik weet dat bestaat en komende is.

Eindelijk heb ik het, het langverlangde; als jongen zocht ik dat: die essentie aller dingen, om en liefde en wil en daad en wete 'er aan te geven. Wat een nachten heb ik doorgebracht, wat een gloeiende dagen om het te zoeken! 'k heb 't: 't socialisme. De eenheid, eenheid, eenheid aller menschen.

Sluiten