Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had te vervullen. Eene taak, waartoe slechts een mail niet de talenten en gaven als Groen had, was opgewassen.

Of hij geslaagd is V De Standaard, die kort 11a het overlijden van Groen diens beteekenis als woordvoerder en schrijver schetste, schreef van hem: „Slechts zóóveel belijden we, dat de God onzer vaderen door de taal van dien man ons volk een woord in liet hart heeft geworpen, dat niet kan wegsterven zonder vrucht te dragen, wijl het Nederland-wit, wijl liet Gereformeerd, wijl het waar was, een conscientiekreet voor liet recht van den almachtigen God tegenover liet onrecht van den niaclitsoverschrijdenden Staat."

Dit was even schoon als juist gezegd. De taak van Groen was zwaar, schier boven menschelijke krachten. En lang duurde het ook, alvorens hij vruchten op zijn arbeid zag. Maar God zegende zijn werk.

Want Groen heeft een woord in het hart van de belijders van Christus kunnen werpen, hij heeft veler oogen geopend voor hun roeping, hij heeft een groep van politieke geestverwanten 0111 zich weten te verzamelen, over heel het land verspreid; geestverwanten, omdat zij zich één niet hem gevoelden in den strijd tegen het Ongeloof en zij door hem overtuigd werden dat tegen de Revolutie het Evangelie moet worden gesteld.

Als zoodanig kan Groen van Prinsterer niet recht genoemd worden de stichter van eene politieke richting, voor wie tot dusver geen enkel christen, geen enkel Calvinist met zóó belijnde beginselen was opgetreden.

Groen had zoovele christenen wakker gemaakt; het zaad, door lieui gestrooid, wies op en droeg rijke vruchten. Grondlegger was hij van onze partij; die na hem kwam, had op den gelegden grondslag het gebouw op te trekken.

Tegen de Revolutie het Evangelie; tegen de denkbeelden van Frausche en andere ongeloovige wijsgeeren de beginselen onzer vaderen. Dat was de strijdleuze van Groen van Prinsterer; en onder zijn banier — eene banier door hem in ons land opgeworpen vanwege de Waarheid, — schaarden zich allengs duizenden bij duizenden. Wat de belijders nog niet hadden gehoord, vernamen ze

Sluiten