Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en <lie alzoo, zij liet op andere gronden, dezelfde maatregelen aanbeval als waarvoor liberale koloniale specialiteiten zich warm gemaakt, hadden Kenchenius werd door de „vrienden" als een „liberaal", als een ..democraat" aangemerkt.

Men wilde vóór alles conservatief zijn: of, 0111 het zachter uit te drukken, men moest tegen de liberalen zijn en alzoo voor het conservatisme partij trekken. Uit een eigen politiek beginsel te leven, daaraan werd niet gedacht. Liever verbroederde men zich niet de conservatieve partij, ja men achtte het ten slotte maar gewenscht zich met die partij te vereenigen. En dat nu was juist het tegenovergestelde van hetgeen Groen steeds had verkondigd en bepleit.

Tegen de Revolutie het Evangelie — had hij gezegd. Dat wil zeggen: een christen moet met zijn beginsel optreden tegen alle partijen, die niet de Openbaring eeren maar voor de Rede, liet meuschelijk verstand, buigen. Tegen de conservatieven alzoo evenzeer als tegen de liberalen: want christenen, die in de staatkunde bij het licht van Gods Woord en bij dat der geschiedenis wenschen te leven, belmoren eene eigen zelfstandige partij te vormen, staande tegenover alle partijen.

Was het te verwonderen, dat Groen bij de stembus van 1871 met zijn „vrienden" brak, toen zij zich eindelijk met de conservatieven zoo goed als vereenigd hadden, en hij tegenover hen allen, tegenover zijn beste vrienden en familieleden, stelde het driemanschap: Keuchenius—Otterloo—Kuyper V

Met deze daad redde Groen onze partij, die dan ook na dien tijd allengs eene meer zelfstandige en invloedrijke positie verkreeg.

Iii ons isolement (zelfstandigheid als partij) ligt onze kracht — werd de leuze van den leider tegenover de „vrienden", die van geen isoleeren wilden weten, maar als „anti-liberalen" zich met de anti-liberale conservatieven vereenigden en verbroederden. En die leuze is tot op heden in onze partij blijven gelden.

Sluiten