Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door de ouders te dwingen het onderwijs hunner kinderen te verwaarloozen, alzoo iets misdadigs te doen. Vooral komt dit uit in de nieuwste bepaling, dat ouders, die bezwaar tegen de vaccinatie hebben, niet vallen onder den eisch der Leerplichtwet.

Met dit dwang-artikel kan geen enkel anti-revolutionair vrede hebben. Om dit duidelijk te maken, behoort eerst de beteekenis van de vaccinatie te worden nagegaan. Men weet, dat deze kunstbewerking als voorbehoedmiddel tegen de pokken door een Engelschman, Jenner geheeten, is uitgevonden. De uitvinder beweerde, op grond van de door hem gedane proefnemingen: 1". dat één enkele inenting met koepokstof den mensch voor het gansclie leven vrijwaarde tegen een aanval van pokken; 2". dat algemeene toepassing van dat voorbehoedmiddel weldra de algeheele uitroeiing der ziekte zou ten gevolge hebben; en 3°. dat aan de kunstbewerking geen enkel schadelijk gevolg verbonden was.

Deze stoute beweringen werden uitgesproken in een tijd, toen de pokziekte herhaaldelijk vele offers vroeg. Begrijpelijk, dat ze de aandacht der Regeeringen in Europa trokken; doch van voorbarigheid en overhaasting waren de Regeeringen toch niet vrij te pleiten, toen zij — zonder behoorlijk de resultaten van de uitvinding af te wachten — overgingen tot krachtige bevordering der koepokinenting, zelfs in onderscheidene lauden tot het uitvaardigen van dwang-bepalingen. Zoo werd in Beieren reeds in 1807 de vaccinedwang voorgeschreven, en vele Duitsche staten en andere landen volgden successievelijk.

Intusschen bleek al spoedig, dat Jenner wat al te stout met zijn drie beweringen was geweest. Geen van de drie beloften kwam in vervulling. Herhaaldelijk kwam het voor, dat gevaccineerden door de pokziekte werden aangetast. Revaccine, in sommige landen ook al verplichtend gesteld, moest er toen plaats hebben. Doch daardoor was de eerste bewering van Jenner volmaakt onjuist bevonden; en Jenner heeft haar dan ook moeten intrekken.

Met de tweede bewering, dat eene algemeene toepassing van het voorbehoedmiddel weldra de algeheele uitroeiing der ziekte zou ten gevolge hebben, ging het niet veel beter. Van een verdwijnen der pokziekte was geen sprake. Telkens ontstonden pokken-epidemiën, die ook in landen, waar vaccine-dwang heerschte, vele slachtoffers maakten. In 1870 — nadat toen ongeveer 70 jaren door de

Sluiten