Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wreedaardigen haat tegen God ; immers wilde de booze den Schepper de smart en den smaad aandoen, van zich door zijn eigen kind, het eenigste dat Hij onder de schepselen der aarde heeft, gehaat en bekampt te zien. Schuldig is dit kind voorzeker; want waarom liet het zich verleiden ? Maar geene vergelijking tusschen zijne schuld en die van zijn verleider !

Vandaar treft de eerste, de vreeselijkste uitbarsting van Gods toorn niet den mensch, maar den satan, die ginds, in slangengestalte aan zijne voeten kruipt. Daar staat de bedrogene mensch ; maar in den schuldige ziet God den ellendige, meer nog, zijn eigen geslacht, zijn eigen kind, bestemd om in Christus uit zijn val opgericht te worden. Zijn medelijden met zijn verleid kind overwint zijn toorn ; daarom juist ontbrandt deze te feller tegen den verleider, die in het kind den vader heeft aangetast. Alvorens Hij met den mensch spreken kan, moet Hij uiting geven aan het gevoel van heilige verontwaardiging tegen den satan, dat door geenerlei inmengsel van barmhartigheid getemperd, elk ander overstemt. Tot dien satan richt Hij ook het eerst het woord; het bevat de aankondiging dat zijn plan, hoe listig en weldoordacht het ook is, en in spijt er van, dat zijne uitvoering verzekerd schijnt, mislukken, ja zijn eigen val worden zal.

God rukt zijn kind uit den arm des verleiders. Nooit laat Hij toe, dat een, die van zijn eigen „geslacht", ') ja, zijn zoon 5) is, door zijn aartsvijand gebruikt wordt 0111 het gansche scheppingsplan te verijdelen. Zouden de demonen ooit kunnen zeggen: het ware beter voor God, zoo Hij den mensch nooit geschapen had ? Nimmermeer; dat laat Gods eer niet toe; deze Vader mag het slachtoffer van zijn liefdeademend scheppingsplan en de bedrogene des satans niet zijn. Niet de hel triomfeere, maar de hemel; niet de haat, maar de liefde; niet de slang, maar het lam! Vandaar be-

1) Hand. 17 : 28. 2) Luk. 3 : 38.

Sluiten