Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar een hart in onze borst gegeven ; een hart vol behoeften, die begeerten wekken, wier vervulling noodig is tot ons geluk. Wat dan als zijne stem Jezus roept, om al die behoeften te verloochenen, die naar leven zelfs niet uitgesloten, en zich, ten koste van zich zelf, uitsluitend ter zijner verheerlijking beschikbaar te stellen, tot in den dood des kruises toe ? Dan brengt de gehoorzaamheid dit offer, ja, maar ,,tranen en smeekingen" ') bewijzen, dat het een offer is! Gethsemané, en de bede: „Vader, niet wat ik wil, maar wat gij wilt" getuigen het.

Wij moeten ons den jongeling van Nazareth, in wien al de „volheid der menschheid woonde", voorstellen als een, in wiens binnenste alle behoeften leefden, door den Schepper in den mensch gelegd. Zijne voortreffelijkheid zelve eischt liet. Immers bepaalt juist de rang, die het schepsel inneemt, de mate en het gehalte der begeerten, die het bezit? Hoe weinig verlangt een insect? Het is tevreden als het zijn voedsel vinden, en zijn leven voorplanten kan! Meer eischen de hooger geplaatste dieren; bij hen is de trek naar gezellig verkeer, naar vrije beweging, naar vriendschap van menschen, soms zóó sterk ontwikkeld, dat zij sterven, als hij niet bevredigd wordt. Juist de omstandigheid, dat de mensch zoo veeleischend is, bewijst zijne verhevenheid boven alle hem voorafgaande schepselen; ja, het teekent zijne bestemming, 0111 als Gods verwante, Gods erfgenaam te zijn. Echter heeft de eene mensch veel talrijker en edeler behoeften dan de andere; hierover beslist de mate der ontwikkeling. Ieder kan dezen regel in zijn eigen leven bevestigd zien. Als zuigeling eischten wij hetzelfde als het dier; maar pas beseffen wij, dat wij geen dingen naast dingen, maar personen tegenover personen zijn, of er ontwaakt iets nieuws in ons. Dan willen wij ons ook laten gelden, en zoeken, door kennis en talent ons eene standplaats in de maatschappij

1) Hebr. 5 : 7.

Sluiten