Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niets gemeld. Misschien werd hij niet eens begraven, maar slechts uit den weg geruimd, en in elk geval was er niets bij zijne teraardebestelling, dat op staatsie geleek. Niemand begeerde zijn lijk of legde hem in zijn familiegraf; ook was er geen enkele, die om hem weende. De rijke man was in zijn hart blijde dat hij dood was; hij was dikwijls walgelijk geworden van zijne zweren, maar had nooit den moed gehad om hem van zijne huisdeur weg te drijven, hoezeer het stuitend gezicht hem ook ergerde. Hij kan tevreden zijn. Niemand heeft voortaan meer last van den zieken bedelaar. Lazarus is dood en vergeten.

Maar de engelen waren zachter en vriendelijker dan de menschen gewTeest. Zij hadden, zonder dat de bedelaar het bemerkte, reeds zoo menig uur bij hem doorgebracht, terwijl hij voor het huis van den rijken man nederlag, en zich vermaakt in zijne geloovige gebeden en in zijne vrome gevoelens. In hunne schatting blonk hij gelijk een juweel; zij bezagen het trouwens goed. Even zeldzaam als een godvruchtig rijke is een geloovige arme. Aan de beide uiterste einden der maatschappij vindt men de minste godzaligen ; de meeste vromen behooren tot den middenstand. Hoe goed begreep Agur, dat armoede en rijkdom twee even gevaarlijke klippen zijn, waarop men licht schipbreuk lijdt, als hij bad, dat God beide van hem weren, en hem het brood zijns bescheiden deels geven mocht. ') Hoe spoedig men, verzadigd zijnde, er toe komt om te zeggen; „wie is de Heere ?" toont ons het voorbeeld van den rijken man; maar wie zou den eersten steen geworpen, ja, er zich over verwonderd hebben, als onze bedelaar, om zich uit den nood en van den dood te redden, den naam zijns Gods aangetast, en gestolen had ? De engelen zagen hoe het vertrouwen op God hem van den diefstal terug hield ; reeds daarom kregen zij hem lief. Maar dat was het grootste nog niet. Al blijft de arme getrouw

1) Spr. 30 : 8.

Sluiten