Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nissen hadden bewezen dat dit doel niet was bereikt. Andere voorzieningen werden dus gevorderd. De scheiding der Belgische gewesten mocht deze echter niet ontslaan van hun gedeelte in de Europeesche plichten, die het Koninkrijk der Nederlanden droeg. Dit leidde vervolgens tot de verklaring (Art. 5 van het protocol der Conferentie van 20 Januari 1831), dat België een voortdurend neutrale Staat zou zijn, welks neutraliteit door de vijf Mogendheden werd gewaarborgd. Een tractaat van 24 artikels, den loden November 1831 door de vijf Mogendheden en België geteekend, bracht de definitieve scheiding tot stand. Op het protest daartegen van den Koning van Nederland, vereenigden Frankrijk en Engeland zich om dezen door geweld te noodzaken het Belgisch gebied te ontruimen, dat reeds zegevierend door het Noord-Nederlandsche leger was binnengetrokken; de havens van Nederland werden geblokkeerd, op de schepen, die zich in Fransche en Engelsche havens bevonden, werd embargo gelegd, terwijl eindelijk een Fransch leger oprukte, de Citadel van Antwerpen, na eene heldhaftige verdediging der bezetting, vermeesterde , en daarop, na die aan de Belgen te hebben afgegeven, weer binnen Frankrijk terugtrok. Van vriendschappelijke bemiddeling, overgegaan in scheidsrechterlijken dwang, leidde deze Londensche Conferentie dus ten laatste tot gewapende interventie.

Eene gewapende interventie met tragischen afloop is geweest die van Keizer Napoleon III in Mexico.

In 1861 kwamen er klachten in van Fransche, Engelsche en Spaansche onderdanen, die in Mexico zaken deden over onrecht en gewelddadige handelingen. In October van dat jaar verbonden daarop Frankrijk, Engeland en Spanje zich gezamenlijk herstel van grieven en schadeloosstelling te eischen. Uitdrukkelijk werd gestipuleerd dat men zich in de woelingen en binnenlandsche aangelegenheden van dit door partijschappen verdeelde land niet zou mengen en het Mexicaansche volk zelf zou laten beslissen omtrent den aan te nemen regeeringsvorm, doch de contracteerende Mogendheden behielden zich het recht voor om steden en grondgebied te bezetten, ten einde voor altijd aan alle vreemdelingen bescherming te verzekeren.

Een Fransch leger maakte van dat z.g.n. recht gebruik. Dooiden invloed der geestelijkheid op Keizerin Eugenie werd het, toen Spanje en Groot-Britannië zich aldra terugtrokken, eene permanente bezetting door Fransche troepen en werd Aartshei tog Maximiliaan van Oostenrijk overreed, — niet het minst door zijne echtgenoot, eene Belgische prinses, — om de hem z.g.n. door de bevolking aangeboden Keizerskroon aan te nemen. Het Fransche leger, dat reeds moeite had zich tegen het gewapend verzet van een groot deel der Mexicaansche partijen staande te houden, ging terug en liet eindelijk Keizer Maximiliaan aan zijn lot over. Nadat de burgeroorlog nog eenigen tijd had geduurd, werd hij gevangen genomen, gevonnisd en gefusilleerd. Zijne echtgenoote werd krankzinnig.

Sluiten