Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onderdaan, van een opstootje 111 Athene, waai nij /.aken nau, gebruik of liever misbruik maakte om van de Grieksche regeering een buitensporig liooge schadevergoeding te vorderen. Engeland, dat die vordering voor Pacifico overnam, eindigde met 16 Januari 1850 den eiscli te stellen dat de gevorderde scm met de interesten binnen 24 uren moest worden vergoed, terwijl gelijktijdig 13 Engelsche oorlogsschepen in de Grieksche wateren verschenen om aan dien eisch kracht bij te zetten.

Op dit ultimatum antwoordde Griekenland met een waardig protest. „Griekenland is zwak" — luidde het — ..en het verwachtte niet dat het zulke slagen zou worden toegebracht door eene regeering, welke het met evenveel trots als vertrouwen tot zijne weldoeners rekende. Tegenover eene kracht als die, welke aan uwe instructiën gehoorzamen. kan de regeering van zijne Grieksche Majesteit slechts zijn goed recht en een plechtig protest stellen, wegens de vijandelijke handelingen in vollen vrede bedreven , welke, zonder te spreken van andere belangen van de eerste orde, in de hoogste mate zijne waardigheid en onafhankelijkheid aantasten. In die betreurenswaardige omstandigheid, verzekerd van den steun van het Grieksche volk en van de sympathie van de gansche wereld, wacht de Koning van Griekenland en zijne regeering met smart, maar zonder zwakheid, het einde af der beproevingen, welke gij op bevel van Hare Britsche Majesteit hun nog zult kunnen doen ondergaan."

Het Engelsch eskader begon daarop de havens te blokkeeren en nam eenige — doch alleen Grieksche schepen, die niet werden verbeurd verklaard, doch slechts onder beslag gelegd. Griekenland had terecht begrepen dat het, wegens zijne bijzondere verhouding tot de groote Mogendheden, niet alleen aan zijn lot zou worden overgelaten.

Reeds den 19df,n Februari deed Rusland door zijn Gezant te Londen aan Lord Palmerston scherpe vertoogen toekomen. De brief van Graaf Nesselrode, Ruslands Rijkskanselier eindigde aldus: ,. Het onthaal, dat aan onze voorstellingen zal te beurt vallen. is bestemd om een helder licht op den aard deibetrekkingen te werpen, die wij voortaan van Engeland te verwachten hebben, — wat meer zegt — op de houding ten opzichte van alle Mogendheden, groot of klein, wier kustgebied aan een onverwachten aanval blootstaat. Het komt er toch op aan om te weten of de Britsche regeering, misbruik makende van hare groote overmachtige marine, van plan is zich voortaan in eene politiek van isolement op te sluiten, zonder zich te bekreunen omtrent de overeenkomsten, die het aan de andere kabinetten verbinden en zich los te maken van elke gezamenlijke verplichting, van elke solidaire handeling en aldus iedere andere groote Mogendheid te machtigen, telkens als zij daartoe gelegenheid vindt. tegenover de zwakken, geen anderen regel te erkennen als zijn wil, geen ander recht als de materiëele kracht,"

Sluiten