Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„ Est puni de mort tont prisonnier de gnerre qni, ayant faussé sa parole, est repris les arrnes a la tnain."

Gelijke bepaling behelst Art. 292 van het Code pénal van 28 November 1868 voor het Italiaansche leger.

Calvo 11 en Fiore2) erkennen mede dat in zoodanig geval zelfs de doodstraf kan worden opgelegd.

Art. 75 van het Ontwerp van Wet tot vaststelling van een Wetboek van Militair Strafrecht, ingezonden bij Koninklijke Boodschap van 20 Januari 1898, behelst: De militair, die opzettelijk eene met den vijand als zoodanig gesloten overeenkomst wederrechtelijk schendt, kan met den dood gestraft worden."

Wanneer de Regeering van den Staat, tot welken de op zijn eerewoord vrijgelaten officier behoort, met de belofte geen genoegen neemt, is deze verplicht zich'weder krijgsgevangen te stellen.

Neemt de vijand hem echter niet meer als krijgsgevangene aan, dan is hij van zijne belofte ontheven en zijn eerewoord gelost (Bluntschli, § 114).

Aan officieren, die zich in 's vijands land in krijgsgevangenschap bevinden, wordt in den regel eene zekere mate van vrijheid verleend. In dat geval moeten zij eene schriftelijke verklaring afleggen, waarbij zij zich op hun eerewoord verbinden eenige bepalingen natekomen.

Bijlage 1 bevat de verklaring, welke de Fransche officieren, die zich tijdens den oorlog van 1S70—71 in krijgsgevangenschap bevonden, verplicht waren te teekenen.

Toen heeft zich — naar van Pruisische zijde is medegedeeld — het ongewoon verschijnsel voorgedaan, dat een groot aantal officieren hun woord prijsgegeven hebben. door in strijd met hunne belofte, naar Frankrijk te ontvluchten. Het Pruisisch Ministerie heeft van die officieren de namen bekend gemaakt. Op die lijst kwamen er 142 voor, waaronder drie Generaals.

Daar deze echter in het Fransche leger opnieuw een commando verkregen, moet hier wel aan misverstand worden gedacht.

Eenigermate, doch op verre na niet genoegzaam, wordt deze duistere zaak opgehelderd door Guelle3): „ A Cologne" — zegt hij — ,,oii nous avons été conduits après la capitalation de Mets,

1» Lc droit intern, tlie'orique et pratique. 5de édit.. tome IV. p. 201.

2) Nouveau droit intern, public t'2ic édit.) trad. par Antoine, tome Hl, p. 180.

3) Précis des lois de la guerre. I, p. 205. note.

Sluiten