Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gestaan aan een aanslag op zijn leven door een Japansche jingo, verklaarde de Keizer van Japan, niet tevreden met het aanbieden van zijne verontschuldiging en de verzekering dat de onverlaat voorbeeldig gestraft zou worden, dat de wapenstilstand nu zonder eenige voorwaarde moest worden toegestaan. Deze werd daarop, den 30'e» Maart te Simonoseki, voor 21 dagen, algemeen, zoowel voor de troepen te land als ter zee, gesloten.

Art. 38.

De wapenstilstand moet officieel en tijdig aan de bevoegde autoriteiten en aan de troepen worden bekend gemaakt. De vijandelijkheden worden onmiddellijk na de bekendmaking of op het bepaalde tijdstip geschorst.

Vijandelijkheden, die uit onbekendheid met de gesloten o\ ereenkomst plaats hebben, maken geen schending van het volkenrecht uit.

Is het tegendeel niet uitdrukkelijk overeengekomen, dan blijft, tijdens den wapenstilstand, het militaire statu quo ante gehandhaafd en wordt de stand en stelling der partijen aangenomen, zooals deze was op het oogenblik, dat de overeenkomst werd aangegaan, of — voor verwijderde plaatsen — dat de tijding is ontvangen.

(Art. 1 van den wapenstilstand van Parijs, 28 Jan. 1871.)

Het militaire statu quo, zijnde de wederzijdsche belofte dc-n toestand te laten zooals die is, vereischt nadere toelichting. De werking van een wapenstilstand is in het algemeen eene negatieve, eene van onthouding. De mate van die onthouding dient men duidelijk te kennen.

Om te beoordeelen wat al of niet, tijdens den wapenstilstand, geoorloofd is, behoort men het verschil tusschen strategische en tactische oorlogshandelingen in het oog te houden. De eersten hebben buiten de werking van het kanon, buiten het gezicht van de tegenpartij plaats. Voor deze handelingen is controle op het nakomen der conventie dikwerf bezwaarlijk. Om de partijen wederkeerig de gelegenheid tot schending der conventie-bepalingen te ontnemen, behoort een breede grondslag, eene ruime opvatting aangenomen en, binnen zekere grenzen, eene groote viijheid toegestaan te worden. Het aannemen van eene demarcatie- of scheidslijn tusschen de partijen biedt daartoe het middel aan. Die lijn mag door geen der partijen worden over-

Sluiten