Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

derlandschen lezer minder belangrijk of reeds bekend mogt geacht worden".

Het pleit natuurlijk voor Van Haemstede's betrouwbaarheid, dat hij in dezen eene volkomen degelijke, zij het secundaire bron gebruikt heeft, maar de hoogste lof voor bronnenstudie valt hier toch geheel Crespin ten deel. Ook pleit voor hem, dat hij, niet tevreden met de berichten op zich zelf, het getuigenis van betrouwbare menschen inwint, voor hij ze opneemt.

Ten opzichte van de jaartallen schijnt eenige verwarring ontstaan te zijn; hierin volgt Van Haemstede dan ook in zijn anders letterlijke vertaling zijn eigen weg. In de laatste editie van zijn Martelaarsboek is de fout in zooverre verbeterd, dat daar gesproken wordt van den 22ste July 1552. Nu is dus alleen nog de maand verkeerd.

Hoe deze verwarring ontstaan is, valt moeilijk te zeggen, maar vermoedelijk is het juiste bericht te vinden bij H. Behalve dat hij in alle gevallen het best ingelicht bleek te zijn en waar hij het niet zeker weet den datum openlaat, is zijn voorstelling der feiten het waarschijnlijkst. 16 Maart 1551 had het laatste verhoor plaats gehad, waarvan de brief spreekt. Na dien dag wordt Godefroy nog herhaalde malen ondervraagd door Quintin Charlart en de inquisiteurs met mons. de Rongy. Dan wordt hij gepijnigd, waartoe men toch ook niet zoo spoedig zal zijn overgegaan. Maar ook al ware dit wel het geval, hij wordt nog naar een andere gevangenis overgebracht, eindelijk door de inquisiteurs veroordeeld en aan den magistraat overgegeven. Hij schrijft nog zijn verdediging, men tracht hem weer over te halen, ten slotte geeft men nog telkens uitstel aan zjjn terechtstelling, zooals blijkt uit den „troostbrief' aan zijn bloedverwanten. Zou hier niet een vol jaar mede zijn heengegaan?

Deze onjuistheid ten opzichte van het jaartal neemt echter niet weg, dat wij alleszins gerechtigd zijn aan de historische betrouwbaarheid der martelaarsboeken van Crespin en Yan Haemstede vast te houden. Ook de latere edities verdienen dit vertrouwen. Van Haemstede's boek,

Sluiten