Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en dezelfde taal sprekenden elkander even vreemd blijven als Kaffers en Esquiino's! Geen Hollandsch woord, o stamgenooten ! voor 't maatschappelijk aroma!

Dragen wij dan 't gemeenebest geen warm hart t *e?

Naar onze daden en onderlinge gesprekken te oordeelen is al een minimum van toewijding voldoende, om ons tot handelende burgers.... en burgeressen te stempelen. Sommigen, wier namen meer waakzaamheid zouden doen verwachten, is dat minimum nog te veel, en beperkt zich hun bemoeiing met de publieke zaak tot een genadig, uit de hoogte en uit de verte, steun verleenen aan reclame-philantropie.

's Lands heil, 's volks redding uit nijpenden, geestelijken nood, verhooging van zedelijk bewustzijn: altemaal ijdele, onverstaanbare klanken voor tal van sierlijke jonkers en plantaardige jonkvrouwen, voor tal van eigen gewicht overschattende gezagspersonen, voor tal van troetelkinderen der godin Fortuna.

Het feit, dat er legioenen om hen heen, in de duisternis van onwetendheid en gewetenloosheid rondtastende, den verkeerden weg, den weg van materie-vergoding, opgaan, is hun niet onbekend. Het hindert hun egoïsme; het kwetst hun schoonheidsgevoel (want als zij struikelen, houden zij zich aan aesthetische regelen!); 't vele goede, dat de aarde te genieten geeft, wordt er in bun oog door bedorven. Ja, zij zijn wel eens op 't punt, uit te roepen: „Hoe snood toch van die diepe lagen, zich zoo wansmaaklijk te gedragen I"

In eigen boezem ontdekken zij echter geen spoor van onverschilligheid, geen zweem van opstand tegen de zedewet.

Dat ruwheid gebrek aan opvoeding verraadt, derhalve 't opvoedingssysteem gebrekkig is, en de opvoeders, waartoe zij behooren, althans behoorden te behooren, zich aan grof verzuim schuldig maken, moeten zij nog leeren inzien.

Zwaar valt het hun zich aan zelfcritiek te onderwerpen. Het zalig zich laten wiegen door een week, ontzenuwend fatalisme is hun te zoet.

De voorrechten, hun bij geboorte toebedeeld, gebruiken zij in

Sluiten