Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Met andere woorden: moesten wij, aartskooplieden als wij zijn, niet in de allereerste plaats uitzien naar 't geen de Firma Nederland, Oranje & Co. van noode heeft om in lengte van dagen te bloeien, en daar het ons telkens en telkens weer blijkt, hoevelen er zedelijk en ook lichamelijk vergaan eer zij den meerderjarigen leeftijd hebben bereikt, — moesten wij niet, desnoods met opoffering van een pretje hier, van Vs % provisie daar, trachten te bewerken, dat de geestelijke atmosfeer, waarin 't tegenwoordig proletariaat, en de proletarische jeugd inzonderheid verkeeren, gezuiverd werd van de bacillen des bederfs ?

Met de aangekondigde, ten langen leste voorgestelde, weldra uit te vaardigen beperkingen der ouderlijke en maritale macht zal er veel kwaads verhoed, — bijgevolg veel goeds mogelijk gemaakt worden. Zoo hopen en verwachten wij. Maar ontslaan ons die hoop, die blijde verwachting van 't, ieder op zich zelf of in verbond met anderen, toezien, dat geen wettelijk geëmancipeerde zonder voorlichting ronddwale?

Men wil duizenden de gelegenheid openen zich, naar lichaam en geest, behoorlijk te ontwikkelen. Men zorge dan ook hiervoor, dat hun die gelegenheid in de ruimste mate ontsloten worde. Men vergenoege zich niet met, van staatswege, hun 't aanleeren van nuttige kundigheden te vergemakkelijken. Men bescherme den toekoinstdragenden individu, — kind of vrouw, — tegen plichtvergeten voogden. Men volsta echter daarmede niet.

Is er een triumf te behalen op de Romeinsche idee deiouderlijke, en in 't algemeen, der gezagsonfeilbaarheid, — een nog grooter triumf blijft er te behalen over.

Een triumf n.1. op al wat den individu, in diens binnenste bestookt en verzwakt, op de dierlijke hartstochten, die hij koestert of die hij moeite heeft te bedwingen.

Faalt 't gezin in zijn opvoedende taak, welnu, de gemeenschap neme ze over: geheel, niet ten deele. Ook waar 't gezin met zijn hooge roeping verlegen zit, niet bij machte blijkt den

Sluiten