Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

goed versterkte vestingen, als die van Twente, aan te tasten. De vaandels trokken onverrichter zake naar hun kwartieren terug. De teleurstelling was dubbel groot, omdat ook, zooals Maurits voorzien had, de afgezondene hulptroepen in Frankrijk niets uit- / richtten. . •

Hadden de Staten dan een misslag begaan met zoo vaardig aan de eerste opvordering van Hendrik gehoor te geven? Het is beweerd, maar ten onrechte. Zij hadden zich beijverd Frankrijk tot het verklaren van den oorlog aan Spanje over te halen; een rond jaar had de Koning geaarzeld en den voorgenomen aanval telkens verschoven. Nu scheen hij gezind den beslissenden stap te wagen, men moest hem daarom geen aanleiding geven tot nieuw uitstel, men moest, om hem te bemoedigen, zich getrouwe en ijverige bondgenooten betoonen: meer dan aan het bemachtigen van een paar vestingen hing er aan de oorlogsverklaring van Frankrijk. En, al verloren de Staten door hun bereidvaardig hulpbetoon een goede krijgskans, zij behaalden het voordeel dat zij beoogden: zoodra Bouillon, door de vaandels der Staten versterkt , de vijandelijkheden begon, verklaarde Hendrik aan Spanje den oorlog x).

Buitendien, van een oorlog in het Luxemburgsche en in de aangrenzende Waalsche gewesten, waartoe de afgezonden troepen moesten meewerken, mocht men zich met grond veel goeds beloven. Wij herinneren ons, dat reeds voor eenige jaren Bouillon de Staten op het doeltreffende van het oorlogvoeren in die streken opmerkzaam gemaakt, en daartoe zijn medewerking aangeboden had. Sedert had hij zich nog nauwer aan Nederland verbonden: weduwnaar geworden, was hij met een dochter van Prins Willem hertrouwd, in de hoop van zich door die huwelijksverbintenis de ondersteuning te verzekeren van Maurits en van den keurvorst van de Paltz, die kort te voren insgelijks een dochter van den Prins gehuwd had. Hij was het, die, tegen den raad van Sully, den Franschen Koning het meest tot den oorlog met Spanje had

1) Buzanval herinnerde later zeer juist wat de Staten bedoeld hadden met de voorstellen, die zij Calvart aan den Koning hadden laten doen: „Vos fins et intentions principales ont esté, a raon adris, d'affaiblir votre ennemi en ses pays propres, qui vous sont si prejndiciables a cause de leur voisinage, en y jettant la guerre et 1'esloignant tellement de vous, qu'eussiez moien de vivre en paix par un bon et ferme etablissement de votre Estat au dedans d'icelluy; puis de vous joindre si particulierement les moyens de la France et vous concilier la bonne affection du Roy (que vous avez toujours trouvé tres enclin a vous bien vouloir), qu'eussiez a tous besoings de quoi vous maintenir par le dehors contre la puissance d'Espagne."

Sluiten