Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de veroveringen van dit jaar gebaat hadden 5 zij beloofden van hun zijde voortaan nog meer dan vroeger tegen den vijand in Brabant en Vlaanderen te ondernemen. — Doch bij een schriftelijk antwoord wilden zij het niet laten. Zoodra Maurits Lingen veroverd had en in Den Haag was teruggekeerd, besloten zij, in overleg met hem, twee plechtige gezantschappen, naar Frankrijk en naar Engeland, te zenden, ten einde al het mogelijke te doen om het verbond in stand te houden en den vredehandel te stuiten.

Maar niet van wat de Staten vermochten aan te bieden hing de uitkomst af, alleen van de houding die Elisabeth zou aannemen. "Wilde jjij, zonder achterdocht of naijver, al haar krachten aan den oorlog in de Nederlanden wijden, wellicht zou Hendrik dan nog terugtreden. Zijn gezant, Hurault de Maisse, was op het laatst van November naar Londen gereisd, om de Engelsche regeering soortgelijke verklaring te doen, als aan de Staten geschied was 1); hij ondervond, dat de Engelsche grooten, meer dan ooit, op Frankrijk naijverig waren, dat Elisabeth den Koning zijn onafhankelijk handelen ten ergste duidde, en dat Burleigh, haar invloedrijke raadsman, tot vrede met Spanje overhelde. Aanbiedingen werden hem niet gedaan. Engelsche gezanten, werd hem gezegd, zouden, tegelijkertijd met die der Staten, zich bij den Koning vervoegen.

XIX.

DE AFSTAND DER NEDERLANDEN AAN DE INFANTE

ISABELLA.

Intusschen kwamen uit Madrid de brieven te Brussel aan, waarbij Philips zijn besluit aankondigde, om de infante aan Albrecht ten huwelijk te geven en haar als huwelijksgoed de Nederlanden af te staan.

Die gewichtige tijding, die weldra ruchtbaar werd, werkte verschillend op de verschillende bondgenooten. Op Hendrik's voornemen kon zij geen invloed hebben; hij bleef naar vrede verlangen.

1) Het wedervaren van dcien gezant heeft Prevost-Paradol uitvoerig verhaald, in lijn meermalen aangehaald boek, «Elisabeth et Henri IV». Paris 1855.

Sluiten