Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

emblemen versierd is; men brengt hem daar bij een levend schaap, welks hals en borst zorgvuldig geschoren zijn; bij het schaap zit een man, die een klagend gekerm doet hooren, zoodat de candidaat zal meenen, met een mensch te doen te hebben. Dat is, zegt men hem, een broeder, die de orde verraden heeft en onherroepelijk ter dood is veroordeeld. Den candidaat zal de eer te beurt vallen het vonnis te voltrekken, en men brengt te dien einde zijn hand aan de geschoren borst van het schaap. In de meening met een mensch te doen te hebben, stoot de candidaat den dolk in het slachtoffer. Nog altijd gesluierd, wordt de candidaat in een andere kamer geleid, waar men hem het bebloede hart van den gedoode 'op een schaal voorhoudt, opdat hij het aan den dolk steke en zoo den grootmeester aanbiede. Het spreekt van zelf, dat het volledige verhaal, waarvan ik hier een uittreksel geef, veel uitgebreider is; daarbij is het nog opgesmukt met duivelsaanbiddingen en andere dwaze ceremoniën.

Over de aanneming van vrouwelijke candidaten discht Taxil de meest zotte en soms vuile verhalen op, wat niet belette, dat Taxil's werk jarenlang aan eenigszins ontwikkelde katholieken ter lezing werd aanbevolen.

Zal nl. een vrouw in den mopsgraad of mopsloge worden aangenomen, dan geleidt men haar, zoo verhaalt de schrijver, in een verzameling van mannen en vrouwen, die reeds mopsen zijn. Zoodra zij daar is aangekomen, doen de aanwezigen, of zij haar bijten willen, waarop de nieuwelinge verklaart ook mops te willen worden, wat voor gevolg heeft, dat de oudere mopsen bedaren. Men vraagt dan de candidate, of zij ook bang is voor den duivel, en of zij het achterdeel van een mops wil kussen. Op haar respectievelijk ontkennend en bevestigend antwoord biedt men haar te kussen aan het van zijde en fluweel nagebootste achterdeel van een mops(hond). Daarop volgen wat zedelooze ceremoniën en de vrouw is mops.

Het geheele lijvige boekdeel is verder een aaneenschakeling van dwaze duivelbezweringen, duivelsaanbidding, ontheiliging van hosties enz., alles versierd met potsierlijke teekeningen. Na eerst alleen geschreven te hebben, kreeg Taxil later medehelpers, die zich vooral beijverden den duivel en zijn trawanten, de vrijmetselaars, in vreemde landen te ontmaskeren. In Singapore bijv. zijn de menschen veelal aan duivelsdienst gewijd; de jonge Engelsche vrouw aldaar stelt zich niet zelden in Satans dienst, en is zelf een ware duivelin. In een anglicaansche kerk aldaar vond Dr. Bataille (zoo heette een van Taxils medewerkers) een geheime plaats, waar een volledige dienst van Satan was georganiseerd met kelk, hostie, dolk en verdere duivelsche emblemen. In Gibraltar vond hij een geheime spelonk, waar de duivel zelf

Sluiten