Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn werkplaats had en vergif maakte om besmettelijke ziekten te veroorzaken. Bij een Satanspaus ziet hij een telephoon, die den Satanspaus in staat stelt met andere werelddeelen te spreken, en hij heeft een armband, waarmede elk oogenblik de vorst der duivelen in persoon kan worden te voorschijn geroepen. Van een meisje, Sophie Walder, vertelt Dr. Bataille, dat haar een slang om den hals wordt gelegd, die haar op de lippen kust, waarop zij met uitgestrekte armen stijf als een beeld blijft staan, terwijl dé slang intusschen met den staart op Sophie's rug het antwoord op een gedane vraag schrijft.

Te Rome had een zekere Lemmi een waren satansdienst ingericht : hij liet een het onderst boven gekeerd kruisbeeld bespuwen ; bij vrijmetselaarsfeesten liet hij lofliederen aan Satan zingen; er waren bijzondere vertrekken voor de vrijmetselarinnen, met welke de broeders de schandelijkste ontucht bedreven. Bij eiken brief, dien Lemmi schreef, doorstak hij een ergens gestolen gewijde hostie 1).

Met dusdanigen onzin werden boeken gevuld, zonder dat onze Moeder de H. Kerk en haar geleerden bespeurden, dat ze voor den gek werden gehouden. Eens waren de drie schrijvers bijeen, en Dr. Bataille, hun wat voorlezend uit zijn laatste werk, deed hen zoó lachen, dat zij uitriepen: „Neen, maar nu gaat gij te ver, het wordt al te doorzichtig!" — „Laat mij maar begaan", antwoordde Dr. Bataille, „gij weet nog niet, wat men dien menschen kan wijsmaken".

Zoo werd er ook een mysterieuse heldin, Diana Vaughan, ten tooneele gevoerd, die het product scheen te zijn van den omgang harer moeder met den duivel Vitru. Als kind van twaalf jaar werd zij reeds den durvel toegewijd. Met den duivel Asmodee doet Diana reizen door de lucht en bezoekt o.a. de planeet Mars. Van de reeds genoemde Sophie Walter vertelt zij, dat dier moeder een Deensche vrouw en de ■ duivel Vitru ook haar vader was. Deze, hoewel een mannelijke duivel, zoogde zijn kind en later leefde hij weer met Sophie als met zijn vrouw, zoodat die Sophie Walder denzelfden duivel als vader, als min en als man had.

Diana Vaughan, wier ware naam nog moest worden geheim gehouden, was door Gods genade bekeerd en deed natuurlijk ook de vreeselijkste en dolzinnigste verhalen omtrent de vrijmetselarij. Leo Taxil kon haren waren naam niet bekend maken, zoolang zij nog in de macht der loge was, die haar zeker dooden zou, als haar bekeering bekend werd. Intusschen correspondeert Miss

') Toen ik dit laatste las, dacht ik onwillekeurig aan de geschilderde ramen eener kerk te Brussel, waar lieden met hatelijke jodentronies met dolken hosties doorsteken, zoodat het bloed er uit vloeit.

Sluiten