Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in de geestelijke vertroosting Gods gerust te zijn, 2 Cor. 4 : 8. Calvijn moet niets hebben van de ijzeren wijsbegeerte der Stoïcijnen. Zij willen de menschel ij kheid afleggen, den inensch als een steen maken. Christus en de Apostelen hebben door Woord en voorbeeld dit Stoïcisme veroordeeld. Indien het Stoïcisme waarheid was, zouden wij er aan moeten wanhopen ooit lijdzaam te worden. Niemand echter verontruste het als hij de natuurlijke aandoeningen van smart niet kan afleggen. Lijdzaamheid is geen gevoelloosheid. De gewaarwording der natuur vreest en vliedt het kruis, de godsvrucht streeft ook door deze zwarigheden heen naar de gehoorzaamheid van den goddelijken wil, Joh. 21 : 18.

Groot is het onderscheid derhalve tusschen de lijdzaamheid der wijsgeeren en die der Christenen. De eersten zeggen : men moet zich onderwerpen omdat het zoo wezen moet en er niets aan te veranderen is. Een koud liedeke voorwaar! Daarentegen is dit een bevel dat levend en krachtvol is : gehoorzamen omdat dit ongeoorloofd is te wederstaan ; ongeduld is wederspannigheid tegen het rechtvaardig, billijk, ja genadige bestuur Gods, die met alle kruis onze zaligheid bedoelt. Zulke overwegingen laten ons niet koud, maar verwekken geestelijke blijdschap en dankbaarheid in onze gemoederen.

HOOFDSTUK IX.

De overdenking van het toekomstige leven.

In alle verdrukking hebben wij dit als het einde te beschouwen, dat wij ons gewennen aan de geringschatting van het tegenwoordige leven, en daardoor worden opgewekt tot de overdenking van het toekomstige.

God kent onze overgroote liefde tot deze wereld. De mensch zoekt hier zijne gelukzaligheid. Om dit kwaad tegen te gaan, toont de Heere den zijnen gedurig de ijdelheid van het tegenwoordige leven door grootere en kleinere tegenheden, en maakt hen alzoo begeerig naar het toekomstige leven.

Hoewel wij soms den mond vol hebben over de ijdelheid des levens, denken wij hier toch altijd te blijven, en zitten wij zoo

Sluiten